Home » FACES » ΑΡΓΥΡΗΣ ΑΓΓΕΛΟΥ:”ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΣΥΣΤΗΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΣΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΝΑ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΚΩΜΙΚΟΣ”

ΑΡΓΥΡΗΣ ΑΓΓΕΛΟΥ:”ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΣΥΣΤΗΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΣΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΝΑ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΚΩΜΙΚΟΣ”

 

Ο Αργύρης Αγγέλου έχει αγαπηθεί όλα αυτά τα χρόνια στον υπερθετικό βαθμό από τον κόσμο, μέσω των τηλεοπτικών του ρόλων που έχουν αφήσει εποχή αλλά και μέσω των θεατρικών έργων που έχει συμμετέχει τα οποία αποτελούν κόσμημα στο πλούσιο βιογραφικό του.

2 χρόνια τώρα ξεχώρισε στον ρόλο του Χάρι στο Μamma Mia και άφησε το δικό του καλλιτεχνικό στίγμα σε αυτή την μεγάλη παραγωγή, με αλλεπάλληλα sold-out σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη την Ελλάδα.

O αγαπημένος ηθοποιός με αφορμή την νέα σεζόν, μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για το επιτυχημένο ταξίδι του Mamma Mia, για την πορεία του στον χώρο της υποκριτικής αλλά και για το διπλό του θεατρικό χτύπημα, την φετινή περίοδο!

Αργύρη καλώς όρισες στο Checkinart! 2 Χρόνια Μamma Mia, μια τεράστια παραγωγή για τα ελληνικά δεδομένα, με παραστάσεις sold-out σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κύπρο και σε ολόκληρη την Ελλάδα! Ποια είναι τα συναισθήματα σου για αυτό το ιδιαίτερο θεατρικό ταξίδι;

Μπορώ να κρατάω μόνο όμορφα συναισθήματα! Άλλη μια τεράστια  παραγωγή και εμπειρία στις πλάτες μου και στο βιογραφικό μου. Θυμάμαι πολύ όμορφες στιγμές και πολύ δύσκολες στιγμές γιατί όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα, υπέροχοι συνάδελφοι επί σκηνής και ξεχωριστές στιγμές πάνω στην σκηνή που δεν μπορώ καν να τις αριθμήσω. Όταν σκέφτομαι ότι πέρασαν 2 χρόνια με το Mamma Mia, νιώθω ότι μιλάμε για μια οικογενειακή υπόθεση που τα έχει όλα μέσα.

Πόσο σημαντικό ήταν για σένα το γεγονός ότι δεν βρισκόσουν σε μια δουλειά που απλά πήγαινε καλά, αλλά είχε μια τεράστια εισπρακτική και καλλιτεχνική επιτυχία, με τον κόσμο να αναζητούσε το μιούζικαλ σε κάθε χώρο που παιζόταν και που ερχόταν ξανά και ξανά;

Πάντα είναι μέλημα μου να βρίσκομαι σε δουλειές που έχουν ανταπόκριση γιατί άλλωστε η μη ανταπόκριση δεν έχει αντίκτυπο στην δουλειά μας, δεν έχει νόημα να παίζεις μόνο σου. Μετά από 20 χρόνια σχεδόν, είμαι αρκετά έμπειρος πια στις μεγάλες παραγωγές καθώς τα τελευταία χρόνια κινούμαι σε αυτό το κομμάτι αλλά και με επιλέγουν. Οι μεγάλες παραγωγές έχουν τεράστια ευθύνη από την άποψη ότι δεν πρέπει να είσαι απλά επαγγελματίας όπως οπουδήποτε αλλά θα πρέπει να είσαι πρωταθλητής. Θα πρέπει να προσέχεις πώς ζεις και την καθημερινότητα σου για να μπορείς ανά πάσα στιγμή να είσαι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση για να βγάλεις την παράσταση και ο κόσμος που πληρώνει ένα πολύ πιο ακριβό εισιτήριο το οποίο δεν πληρώνει σε άλλες δουλειές, να είναι απόλυτα ευχαριστημένος με αυτό που βλέπει. Σε αυτό πλέον είμαι απόλυτα εκπαιδευμένος.

Όλα αυτά τα χρόνια έχεις δοκιμαστεί σε πολλές και διαφορετικές σκηνές, σε κεντρικές και απόκεντρες, σε κωμικά και δραματικά έργα. Θεωρείς ότι ο κόσμος κάποια στιγμή σε κατηγοριοποίησε σε κάτι συγκεκριμένο και εσύ να αντιμετωπίζεις πρόβλημα για το πώς θα απαγκριστρωθείς από αυτό;

Aισθάνομαι ότι παρόλο που νιώθω όσο περνάνε τα χρόνια, ότι σιγά-σιγά αρχίζει και αχνοφαίνεται το στίγμα μου γιατί δεν μπορώ να πω ότι ακόμα έχω στίγμα, νομίζω ότι ακόμα συστήνομαι στον κόσμο γιατί δεν έχω επαναπαυτεί σε ένα πράγμα. Παρόλο που αν κοιτάξεις το βιογραφικό μου, θα δεις αρκετά μιούζικαλ και κωμωδίες, δεν μπορώ να πω ότι ” ο κόσμος με ξέρει από το Παρά Πέντε που ήταν κωμωδία, άρα είμαι ένας κωμικός ηθοποιός. Η έννοια μου όλα αυτά τα χρόνια, είναι να δοκιμάζω πολλά και διαφορετικά πράγματα, επομένως θέλω να πιστεύω ότι ακόμα συστήνομαι και εύχομαι κάποια στιγμή να φτάσω να λένε όσοι γνωρίζουν την δουλειά μου, ότι να ένας καλός ηθοποιός και όχι απλά ένας κωμικός. Μακάρι κάποια στιγμή να γίνω ένας πολύ καλός κωμικός ηθοποιός, απλά νιώθω ακόμα την ανάγκη να ψάχνομαι και να συμμετέχω σε διαφορετικές δουλειές μεταξύ τους και σε διαφορετικούς χώρους. Νομίζω ότι αν κατασταλάξω κάπου κάποια στιγμή, θα βαρεθώ πάρα πολύ.

Ο κόσμος μέσω των τηλεοπτικών επαναλήψεων κάθε χρόνο σε στηρίζει και αγαπάει θερμά τις δουλειές που έχεις συμμετέχει. Κάνοντας ένα ζάπινγκ τώρα, πώς κρίνεις το τηλεοπτικό πεδίο του σήμερα, με την φετινή σεζόν να στηρίζει έντονα το κομμάτι της μυθοπλασίας;

Φέτος αρχίζουν και γίνονται νέα πράγματα στο τηλεοπτικό πεδίο και εύχομαι να πάνε καλά όλες οι δουλειές για να ενεργοποιηθεί ξανά το κομμάτι της μυθοπλασίας γιατί υπήρξε μια παύση και αυτό μας είχε ταρακουνήσει όλους. Το χειρότερο κομμάτι ήταν, όταν κάποια στιγμή πάγωσαν όλα και η εύκολη λύση ήταν τα τούρκικα σήριαλ. Καλό είναι να υπάρχουν όλα στις οθόνες μας και μακάρι να πάνε φέτος όλα καλά και δόξα τω θεώ, βλέπω ότι φέτος επιστρέφουν εξαιρετικοί ηθοποιοί που είχαμε καιρό να τους δούμε και βλέπω ξανά προσεγμένα τρέιλερ με ωραία γυρίσματα και εικόνα. Εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα.

Πιστεύεις ότι υπάρχει σήμερα διαχωρισμός στον χώρο για το ποιος θα παίξει σε μια παράσταση ή ένα σήριαλ και για το αν αυτό το άτομο είναι ηθοποιός ή όχι;

Αυτό πάντα υπήρχε όπως και παλαιότερα που πήγαιναν κάποια άτομα σε μια εκπομπή όπως τα καλλιστεία και μετά τους έβλεπες στην τηλεόραση οπότε καλό είναι να μην το προσωποποιούμε αυτό το κομμάτι. Εμένα προσωπικά ποτέ μου δεν με πείραξε κάτι τέτοιο γιατί ο χρόνος είναι εδώ για να το δείξει και ο καθένας έχει δικαίωμα να ονειρεύεται να δοκιμαστεί σε κάτι και ας μην του βγει. Ποτέ μου δεν υπήρξα καχύποπτος στην πρόθεση κάποιου γιατί ότι είναι θα φανεί στην πράξη. Μακάρι ένας άνθρωπος να νιώσει ότι αλλάζει ο δρόμος του και ότι θέλει να δοκιμάσει κάτι άλλο στην χ ηλικία με αποτέλεσμα να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα και να συνειδητοποιήσει ότι τόσο καιρό έκανε κάτι άλλο που δεν του ταίριαζε. Ποτέ μου δεν κοιτάω καχύποπτα τους ανθρώπους που δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα.

Αγκιστρώθηκες ποτέ στην επόμενη μεγάλη επιτυχία και στην λογική ότι έγινε μια μεγάλη επιτυχία, άρα τον επόμενο χρόνο πρέπει να κυνηγήσω κάτι ανάλογο;

Εγώ το “Παρά Πέντε” δεν το είδα σαν κάτι άλλο, πέρα από μια μεγάλη ευκαιρία να αρχίσω να μπαίνω σε κάποια πράγματα που ονειρευόμουν. Το “Παρά Πέντε” μου έδωσε ρόλους στο θέατρο και ακόμα μου δίνει, μακάρι να ξανάρθει η τηλεόραση και μακάρι να είναι ή να μην είναι ξανά τόσο επιτυχημένη. Δεν με αγχώνει πραγματικά αυτό το κομμάτι.

Συνεργάζεσαι σε κάθε σου νέα δουλειά με νέα, άφθαρτα άτομα στον χώρο. Πώς παρατηρείς την σημερινή νέα γενιά που ασχολούνται με την υποκριτική; Υπάρχει έπαρση στον χώρο;

Αγχώνομαι από την άποψη ότι βλέπω ότι αυτά που έχουν να αντιμετωπίσουν τώρα τα νέα άτομα, είναι πολύ πιο δύσκολα από αυτά που είχαμε αντιμετωπίσει εμείς ως γενιά. Την περίοδο που ξεκίνησα, ήξερες ότι βγαίνοντας από την δραματική σχολή, αν έπιανες μια δουλειά από τον νόμο θα πάρεις 900 ευρώ καθαρά ενώ την σημερινή εποχή τα παιδιά όταν ξεκινάνε, η συλλογική σύμβαση, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει, είναι  στα 500-550 ευρώ , με τα περισσότερα άτομα να αναγκάζονται να κάνουν 2 και 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, αν μένουν μόνοι τους. Η κρίση έχει βοηθήσει πάρα πολύ τις περιπτώσεις των τυχοδιωκτών, των παραγωγών που δεν πληρώνουν και κατεβάζουν παραστάσεις χωρίς να τους εμποδίζει τίποτα.

Νομίζω ότι η έπαρση είναι χαρακτηριστικό του ανόητου ανθρώπου, δεν γίνεται να σηκώσεις κεφάλι την δεδομένη χρονική στιγμή. Η  έπαρση είναι ένα πολύ προσωπικό θέμα, αν εσύ νιώθεις ότι είσαι το κέντρο του κόσμου , σε μια εποχή που το κέντρο του κόσμου καταστρέφεται, το να είσαι επηρμένος, είναι λίγο σαν να είσαι στο μικρόκοσμο σου, κάτι που καταντάει γραφικό.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Tι θα δει ο κόσμος από τον Αργύρη τους επόμενους μήνες;

Τον Φλεβάρη που μας έρχεται, θα βρίσκομαι στο έργο “Ζητείται Ψεύτης” σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια, με τον οποίο συνεργάζομαι για πρώτη φορά και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Επιστρέφω στο Παλλάς έπειτα από 5 χρόνια και θα βρεθώ σε μια καθαρόαιμη, ελληνική και κλασσική κωμωδία του Ψαθά, ενός σπουδαίου συγγραφέα που δεν έχω ξαναπαίξει ποτέ, σε ένα άκρως επίκαιρο έργο. Θα βρίσκομαι μαζί με τον Μάρκο Σεφερλή, την Ναταλία Δραγούμη, τον Γιώργο Παρτσαλάκη, την Αποστολία Ζώη, την Βάσω Γουλιελμάκη και με μια ζωντανή ορχήστρα, μια πραγματικά τεράστια παραγωγή.

Τον Οκτώβριο θα κάνουμε το έργο “Ο Συλλέκτης” του John  Fowles, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Κοέν, μαζί με την Ιωάννα Πηλιχού, πάνω στη σκηνή. Κάνω ένα όνειρο μου πραγματικότητα γιατί όντας Χαλκιδαίος και επειδή ξεκίνησα από το θέατρο της Χαλκίδας, ήθελα στο πέρασμα των χρόνων εκτός του γεγονότος ότι νιώθω τους Χαλκιδαίους πολύ δίπλα μου, να μου δωθεί κάποια στιγμή η ευκαιρία να γυρίσω πίσω και να κάνω κάτι σε αυτόν τον χώρο. Φέτος ήρθε η κατάλληλη συγκυρία, χρονικά και λόγω του έργου και θα συνεργαστώ ξανά μετά από αρκετά χρόνια με το Θέατρο Χαλκίδας, με την πρεμιέρα να έχει προγραμματιστεί 26 Οκτωβρίου και θα μείνουμε εκεί για έναν αρκετά μεγάλο κύκλο παραστάσεων. Η τρέλα μου πάντα ήταν να φτιάξω μια παράσταση στην Χαλκίδα που θα παίζεται συστηματικά, με τον κόσμο να ξέρει ότι θα παίζουμε εκεί συγκεκριμένες μέρες, ανανεώνοντας έτσι κάθε φορά το ραντεβού μας. Στην συνέχεια θα ανέβουμε με την παράσταση, στην Θεσσαλονίκη και  αργότερα μια μικρή περιοδεία στην Ελλάδα. Με το νέο έτος παράλληλα με το “Ζητείται Ψεύτης”, υπάρχει ένα ενδεχόμενο να εντάξουμε τον Συλλέκτη στο πρόγραμμα ενός θεάτρου στην Αθήνα, παίζοντας τα Δευτερότριτα, χωρίς να είναι κάτι ακόμα ανακοινώσιμο.

 

 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *