ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΙΜΠΗΣ:”Η ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΕ ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ”

Νέος, αρκετά ταλαντούχος και δοσμένος σε αυτό που κάνει και με ένα πλούσιο βιογραφικό γεμάτο αξιοζήλευτες συνεργασίες και ιδιαίτερες παραγωγές οι οποίες αποτελούν παράσημο στη μέχρι τώρα πορεία του στο χώρο.

Ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης ο οποίος έχει συνεχώς τις κεραίες του ανοιχτές για νέα πράγματα και ένας ξεχωριστός χαρακτήρας που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον από τη πρώτη στιγμή που θα τον συναντήσεις.

Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης “Οι κάτω απ τ αστέρια” σε όλη την Ελλάδα, μίλησε στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα!

Φέτος το καλοκαίρι βρίσκεσαι σε ρυθμούς περιοδείας σε όλη την Ελλάδα με την παράσταση “Οι κάτω απ’ τα αστέρια”, μια δουλειά που αγαπήθηκε θερμά από το κόσμο στην Αθήνα και η οποία συνεχίζει την πορεία της τους καλοκαιρινούς μήνες. Ποια είναι τα συναισθήματα σου γι’ αυτή τη δουλειά;

Θα πω κάτι που έχω πει ξανά στο παρελθόν πώς αυτή είναι η πιο προσωπική μου δουλειά έως τώρα με την έννοια ότι είναι ένας χαρακτήρας που με συναντάει σε πολλά σημεία και διότι είναι ένα project που δουλέψαμε μαζί με τον Τηλέμαχο Τσαρδάκα , την Άρτεμις Γρύμπλα και την Λίλα Μπακλέση και το οποίο μπολιάστηκε από την αρχή με πολύ δικά μας πράγματα. Για μένα είναι η πιο ευαίσθητη παράσταση που έχω κάνει την οποία πονάω πολύ.

Όταν εκθέτεις ένα τόσο μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου και παρατηρείς ότι ο κόσμος το αγκαλιάζει και το αγαπάει, είναι μια ευλογία για τον ηθοποιό και τον δημιουργό στις μέρες μας που ζούμε.

Πόσο σημαντικό είναι για σένα όταν αυτή η δουλειά η οποία αποτελείται από νέα άτομα πέραν της καλλιτεχνικής επιτυχίας, έχει κερδίσει και το εμπορικό στοίχημα;

Εγώ δεν μπορώ να αντιληφθώ το θέατρο ως μια τέχνη για τους λίγους καθώς θεωρώ ότι είναι από την βάση της μια τέχνη που απευθύνεται στη μάζα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πραγματοποιείς εκπτώσεις ούτε στην έρευνα σου ούτε στον πειραματισμό σου. Είμαι πολύ χαρούμενος για την πορεία αυτής της δουλειάς και επίσης το γεγονός ότι είμαστε όλοι νέοι και μια παρέα μεταξύ μας, είναι μια ακόμη ευτυχής συγκυρία. Όλη μου η πορεία πάνω – κάτω μέχρι και σήμερα στο θέατρο στηρίζεται στην παρέα των ανθρώπων όπως είναι οι δουλειές που έχουμε κάνει με την ομάδα του Θεάτρου Άλφα Ιδέα.

Πώς βιώνεις την περίοδο της κρίσης στο επάγγελμα σου;

H δική μου γενιά βγήκε μέσα στην κρίση. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τους καθηγητές μας ενώ φοιτούσαμε ακόμα μέσα στη σχολή να μας λένε ότι ” όποιος από σας επιβιώσει μέσα στην αγορά, επιβίωσε”. Οι ίδιοι μας έλεγαν ανοιχτά ότι αν ένας από εμάς καταφέρει να επιβιώσει μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια μέσα από αυτή τη δουλειά, θα είναι ένα θαύμα οπότε κάναμε την είσοδο μας στη δουλειά έχοντας ήδη αυτό ως δεδομένο και δεν σοκαριστήκαμε όπως οι συνάδελφοι των προηγούμενων ετών. Όλοι μας βιώσαμε μια αρκετά δύσκολη κατάσταση την οποία ο καθένας αντιμετώπισε με τον δικό του προσωπικό τρόπο.

Στη μέχρι τώρα πορεία σου στον χώρο είχες την τύχη να συνεργαστείς με πολύ καταξιωμένα ονόματα του επαγγέλματος τα οποία κοσμούν με όμορφο τρόπο το βιογραφικό σου. Πώς θα χαρακτήριζες αυτή την πορεία; Για ποια πράγματα νιώθεις υπερήφανος;

Μπαίνοντας στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης δεν μπορούσα να φανταστώ την πορεία μου στο χώρο μέχρι και σήμερα. Ότι όνειρο είχα μικρός με την ενασχόληση μου με το θέατρο, το βλέπω τώρα να πραγματοποιείται με πολύ αγώνα και θυσία φυσικά. Είμαι περήφανος για κάθε ένα μικρό βηματάκι που έχω κάνει μέχρι και σήμερα.

Φέτος σε είδαμε στην μικρή οθόνη με την σειρά Κάνε γονείς να δεις καλό στον Αnt1 και με τον Πάνο Κοκκινόπουλο στο Ου Φονεύσεις. Πώς ήταν για σένα αυτή η τηλεοπτική εμπειρία;

Με τον Πάνο Κοκκινόπουλο είχαμε δουλέψει ξανά και το 2015 στη 10η Εντολή αλλά και τώρα με την συμμετοχή μου στο Ου Φονεύσεις στο Open. Ο Πάνος φέτος θεωρώ ότι είναι στα καλύτερα του καθώς παρουσιάζει ένα αρκετά αξιόλογο αποτέλεσμα και σεναριακά και σκηνοθετικά, έχοντας μια μοναδική ομάδα στο πλευρό του. Φέτος παίξαμε μαζί με την Λίλα Μπακλέση σε ένα πολύ ξεχωριστό επεισόδιο με κινηματογραφικές συνθήκες κατά την διάρκεια του γυρίσματος. Με τον Πιέρρο Ανδριακάκο στο Κάνε γονείς να δεις καλό ήταν μια εξίσου όμορφη εμπειρία και μια θεατρική δουλειά από πλευράς του ίδιου με τον οποίο έχουμε δουλέψει και στο Αιγαίο Sos στο οποίο έγινε και η πρώτη μας γνωριμία.

Για μένα η τηλεόραση όταν λειτουργεί είτε κινηματογραφικά είτε λίγο πιο θεατρικά , μου ταιριάζει. Οι συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή στην ελληνική τηλεόραση και συγκεκριμένα στα καθημερινά σήριαλ, προσωπικά μπορούν να με συνθλίψουν, κάτι που δεν θα επιχειρούσα ποτέ όχι διότι το σνομπάρω αλλά επειδή θεωρώ ότι θα εγκλωβιστώ μέσα σε αυτό καθώς είναι κάτι που δεν μου ταιριάζει απόλυτα. Οι φετινές μου δουλειές στη τηλεόραση ήταν ιδανικές και τις απόλαυσα σε μεγάλο βαθμό.

Ζούμε την εποχή των social media στην οποία πλέον θα λάβεις και αρκετά μηνύματα από το κόσμο ο οποίος θα σου εκφράσει μέσω ενός μηνύματος σε ηλεκτρονική μορφή την προσωπική του γνώμη για σένα και τη δουλειά σου. Πώς βιώνεις αυτή τη νέα τάση; Έχεις βρεθεί ποτέ σε κάποιο αδιέξοδο σε σχέση με σένα και τη δουλειά σου μέσω της χρήσης αυτών των μέσων;

Έχω πιάσει κι εγώ τον εαυτό μου να παρατηρεί την αρχική σελίδα στα social media χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο και να αποσπάω τον εαυτό μου από την παρέα, μπαίνοντας σε αυτό το πεδίο αλλά νομίζω ότι είναι και μια τάση της εποχής την οποία προσπαθώ και εγώ να ελέγξω. Το προφίλ μου αφορά καθαρά το κομμάτι της δουλειάς μου καθώς οι περισσότερες δημοσιεύσεις που κάνω είναι για τις δουλειές μου στο θέατρο.

Πώς διαχειρίζεσαι τις σημερινές κριτικές που θα γραφτούν για σένα και τη δουλειά σου;

Οποιαδήποτε κριτική που προέρχεται από θεατές, είναι πάντα γόνιμη. Τώρα όσον αφορά την οργανωμένη κριτική θεωρώ ότι λίγο – πολύ στην Ελλάδα, έχει καταρρεύσει σε κάποιο βαθμό καθώς δεν έχουμε πια αυτή τη δύναμη του μέσου όπως έχουν στο εξωτερικό. Σήμερα υπάρχουν αξιόλογοι κριτικοί οι οποίοι βέβαια μετά από τόσα χρόνια έχουν και ως άνθρωποι τις δικές τους συμπάθειες- αντιπάθειες και ιδιοτροπίες. Πιστεύω ότι δεν είναι ένα κομμάτι που μπορείς να πάρεις πολύ βαθιά ακόμα και αν μιλάμε για μια αρκετά θετική κριτική ή αντίθετα μια πολύ άσχημη κριτική.

Εν έτη 2019 τι είναι αυτό που σε γοητεύει ακόμα στη δουλειά σου;

Το σανίδι είναι το δικό μου “safe place” καθώς εκεί πάνω είμαι πιο πολύ εγώ παρά όταν κατεβαίνω από αυτό. Μόλις ζορίζομαι για κάτι, ανεβαίνω πάνω στη σκηνή και ηρεμώ. Η σκηνή του θεάτρου δεν θα πάψει ποτέ να με τροφοδοτεί και να μου υπενθυμίζει γιατί κάνω αυτή τη δουλειά.

Κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια στη δουλειά σου ή προτιμάς να προχωράς με το παρόν και την εκάστοτε δουλειά που έχεις μπροστά σου;

Πάντα είμαι λίγο πιο μπροστά από αυτό που συνέβη σε επίπεδο ονείρου. Η νέα σεζόν πρόκειται να είναι αρκετά απαιτητική κατά την οποία διάφορα όνειρα θα πραγματοποιηθούν. Η παράσταση Πόλεμος και Ειρήνη είναι μια μεγάλη στιγμή για μένα και το να παίξω μαζί με τον Κώστα Καζάκο, την Ρούλα Πατεράκη, τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, τον Γεράσιμο Γεννατά αλλά και την Νεφέλη Κουρή και την Βασιλική Τρουφάκου είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα. Ακόμη γίνονται κάποιες ζυμώσεις για κάτι νέο που θα παρουσιαστεί στο Άλφα Ιδέα αλλά ακόμα δεν είναι τίποτα ανακοινώσιμο.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

H παράσταση “Πόλεμος και Ειρήνη” θα ξεκινήσει στις 18 Νοεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Αυτή την περίοδο γίνονται οι ζυμώσεις για μια μεγάλη παραγωγή που θα ανεβεί από τα τέλη Ιανουαρίου στο Θέατρο Άλφα Ιδέα και στην οποία θα συμμετέχω. Μετά από αυτά τα δυο μεγάλα projects κατά πάσα πιθανότητα θα μπω σε πρόβες για μια νέα δουλειά στην οποία μάλλον θα παίζω και θα σκηνοθετώ και η οποία θα ανακοινωθεί εν καιρώ.

Author: ΠΑΝΟΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *