01/03/2021

CheckinArt

art & culture magazine

Γιώργος Λεμπέσης:”Θεωρώ ότι είχα τις βάσεις ώστε να κρατηθώ σε ένα συγκεκριμένο ύφος και χαρακτήρα και γιαυτό δεν μπόρεσα να “την δω” ποτέ μου”

Ο Γιώργος Λεμπέσης είναι ο Γιώργος που όλοι έχουμε αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια χωρίς να έχει λοξοδρομήσει στιγμή από τα ιδανικά και τις αξίες του. Μέσα στην πολυετή του εμπειρία στα μουσικά δρώμενα, έχει καταφέρει κάτι το άπιαστο για τα σημερινά δεδομένα, τον όρο “διαχρονικότητα”.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Μέσα από τα lives που πραγματοποιεί κατά καιρούς, δημιουργεί ένα τεράστιο πανικό, με τον κόσμο παρόλο που ζει στην φιλοσοφία μιας ταχύτατης βιομηχανίας με τραγούδια αποκλειστικά “σουξέ’, να αγαπάει ακόμα την χρυσή περίοδο των 90s και των 2000, διασκεδάζοντας με την ψυχή του σε ένα πάρτυ δίχως τελειωμό.

Ο ταλαντούχος τραγουδιστής μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart για όλους και για όλα!

Γιώργο μου καλώς όρισες στο Checkinart! Πώς νιώθεις όταν εν έτει 2018 ο κόσμος συνεχίζει να δημιουργεί ένα μεγάλο χαμό έχοντας μια τρομερή ενέργεια στα lives που πραγματοποιείς παρόλο που στην εποχή που ζούμε τίποτα δεν θυμίζει την δισκογραφία και τις εμφανίσεις του τότε;

Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να επιστρέψεις ως καλλιτέχνης μέσα από τα lives. Τα τελευταία 5 χρόνια που έχω ξεκινήσει ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα μαγαζιά, έχω παρατηρήσει πώς υπάρχει μια διαρκώς ανοδική πορεία και είναι μαγικές οι στιγμές αυτές όταν ξαναζεις μετά από χρόνια την ίδια επικοινωνία με τον κόσμο.

Από το Μανχάταν και την μεγάλη επιτυχία τότε με την είσοδο σου στην Ηeaven Music μέχρι και το σήμερα, τι έχει αλλάξει προσωπικά στον Γιώργο και τι μαθήματα έχεις πάρει από αυτόν τον χώρο; Έχεις αναθεωρήσει μέσα σου από τυχόν λάθος επιλογές και σφαλιάρες του επαγγέλματος;

Σε γενικές γραμμές ο Γιώργος δεν έχει αλλάξει. Από την άλλη βέβαια  δεν παύει να έχω μάθει πολλά πράγματα μέσα από την τριβή, μου αρέσει να ζω την διαδρομή της ζωής μαθαίνοντας κάθε μέρα νέα δεδομένα  και βελτιώνοντας τον εαυτό μου. Αυτό απαιτεί πολλή δουλειά γιατί όπως ξέρεις ο μεγαλύτερος αντίπαλος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και κάθε φορά θέλω να βελτιώνομαι όχι μόνο μέσω του χαρακτήρα αλλά και στο ίδιο το επάγγελμα. Ακούω πολύ μουσική έχοντας το δικό μου στούντιο ηχογράφησης και θέλω να βελτιώνομαι πάνω στον τομέα μου ακούγοντας  νέες προτάσεις  και νεότερων ατόμων στον χώρο γιατί έτσι σου δείχνουν που κινείται το σημερινό ρεύμα της νεολαίας.

Πώς διαχειρίζεσαι ένα καλλιτεχνικό ή προσωπικό αδιέξοδο όταν  την μια στιγμή η δουλειά σου είναι στα πάνω της και την άλλη όχι;

Σίγουρα στεναχωριέσαι όμως όσα μαθαίνεις εκείνες τις στιγμές, δεν μπορείς να τα αντιληφθείς τις καλές στιγμές. Η ζωή κάνει συνεχώς κύκλους και μέσα και από τα καλά αλλά και τα άσχημα μαθαίνεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να πεισμώσεις για τα καλά και να συνεχίσεις να κάνεις πρωταθλητισμό.

Όταν βρέθηκες σε μια φάση της ζωής σου που συνειδητά απείχες από την δισκογραφία και ασχολήθηκες μαζί με την σύζυγο σου με τον Παιδικό Σταθμό που έχετε τα τελευταία χρόνια, πώς αντιμετώπισες τα σχόλια τύπου “Που είναι ο Γιώργος;”

Καταρχάς ο παιδικός σταθμός δημιουργήθηκε από την σύζυγο μου η οποία είναι εκπαιδευτικός και ήταν το όνειρο της να το πραγματοποιήσει. Ήταν ένα μεγάλο βήμα που μας βοήθησε εμάς τους ίδιους να προχωρήσουμε στην ζωή μας και η ενασχόληση με τα παιδιά είναι κάτι πολύ σημαντικό που σε κάνει καλύτερο ως άνθρωπο. Όταν εκτίθεσαι είναι λογικό να υπάρχουν και θετικά και αρνητικά σχόλια. Το πιο σημαντικό  είναι ότι ο κόσμος είναι ο τελικός κριτής των πάντων και όταν βλέπω μια μεγάλη στήριξη στις μέρες μας και ακόμα και την περίοδο που απείχα αλλά και όταν ακούω τραγούδια όπως τα “Κατάλληλες Προϋποθέσεις” , “Φίλε” αλλά και “Το Μωρό μου” να ακούγονται μετά από 15 χρόνια το ίδιο δυνατά, τότε καταλαβαίνω ότι θεωρητικά έχουν πετύχει κάποια πράγματα και ότι πρέπει να συνεχίσω να δουλεύω και μάλιστα πιο συνειδητοποιημένα γιατί με το πέρασμα του χρόνου κοιτάμε τι πραγματικά μας κάνει ευτυχισμένους και τι όχι.

Πώς κρίνεις το σημερινό πεδίο της δισκογραφίας; Έπειτα από την κυκλοφορία της τελευταίας σου ολοκληρωμένης δουλειάς το 2011, είναι επιθυμία σου να παρουσιάσεις ξανά στον κόσμο μια νέα δισκογραφική δουλειά;

Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει δισκογραφία και αυτό δεν είναι ένα ελληνικό φαινόμενο αλλά παρατηρείται παγκοσμίως. Λόγω του ότι έχω την δυνατότητα να κάνω μόνος μου τις διάφορες παραγωγές και ενορχηστρώσεις, μου είναι πιο εύκολο σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες να κυκλοφορήσω ένα νέο δίσκο αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο αλλά το να φτάσει αυτή η δουλειά στον κόσμο και αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. Την εποχή που κυκλοφόρησε η Εξάρτηση από τα 12 τραγούδια που συμπεριελάμβανε ο δίσκος, τα 11 έγιναν μεγάλες επιτυχίες, κάτι που δεν μπορεί να γίνει τώρα. Θα ήθελα να κυκλοφορήσω  ένα νέο τραγούδι αυτή την περίοδο γιαυτό και δουλεύω συστηματικά για αυτόν τον σκοπό έπειτα από τα “Κλείνω Τηλέφωνα” και “Φανατικός” τα οποία παρουσιάσαμε με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Κωνσταντίνο Παντζή και τον Νίκο Σουλιώτη και αγαπήθηκαν αρκετά. Θέλουμε να δίνουμε μουσική και ας ζούμε μέσα από αυτήν.

Πώς διαχειρίζεσαι την νέα τάση των Social Media; Πώς φιλτράρεις θετικά/αρνητικά μηνύματα;

Το διαδίκτυο έχει φέρει πολλά καλά  και πολλά άσχημα αλλά προσωπικά νομίζω πώς πρέπει να εκσυγχρονιζόμαστε και να κινούμαστε όπως κινείται σήμερα ο κόσμος. Την σημερινή εποχή μπορείς να επικοινωνήσεις πιο άμεσα με τον κόσμο χωρίς διαμεσολαβητές αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η πρόσβαση μπορεί να φτάσει την πληροφορία στα αυτιά του ακροατή  λόγω της πληθώρας των μέσων που υπάρχουν αν δεν γίνει μια οργανωμένη δράση.

Συνήθως απαντάω σε όλα τα μηνύματα που θα δεχθώ εκτός αν μιλάμε για ένα τραβηγμένο μήνυμα που δεν έχει σχέση με την δουλειά μου αλλά και εμένα τον ίδιο. Προσπαθώ να κάνω φίλους μέσα από αυτό το μέσο όπως έκανα και παλαιότερα με άτομα που με συναντούσαν στο καμαρίνι μου με τα οποία ακόμα και τώρα είμαστε πολύ καλοί φίλοι και έχει δημιουργηθεί μια ουσιαστική και γερή βάση.

Σε μια ενδεχόμενη πρόταση για νέες νυχτερινές εμφανίσεις σε ένα μαγαζί στην Αθήνα, θα έλεγες το ναι αφήνοντας για λίγο τα διάφορα lives που πραγματοποιείς ώστε να είσαι κάπου σε μια μόνιμη βάση;

Εξαρτάται σίγουρα το μαγαζί αλλά και την στήριξη που θα είχα. Αν γινόταν με σωστή οργάνωση θα έλεγα φυσικά το ναι αλλά όχι σε ένα χώρο που να θυμίζει “μπουζούκια”. Εγώ πάντοτε ήμουν καλλιτέχνης που τραγουδούσα από πολύ μοντέρνο ρεπερτόριο μέχρι και πιο κλασσικό και μάλιστα η Εξάρτηση ήταν ο πρώτος δίσκος που καθιέρωσε αυτό. Όταν εκείνη την περίοδο είχα αυτή την γκάμα στο πρόγραμμα μου, πολλοί το θεωρούσαν τρελό διότι ήταν πιο μπροστά από την εποχή του ενώ τώρα όλοι οι επιχειρηματίες ζητάνε ένα πρόγραμμα γρήγορης ταχύτητας που να χωράει πολλά είδη μαζί.

 

Θα έβλεπες τον εαυτό σου στην κριτική επιτροπή ενός μουσικού talent show; Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που θα ήθελε να ασχοληθεί με τον χώρο της μουσικής;

Αν το πρόγραμμα αυτό είχε απόλυτη σχέση με την μουσική, θα έλεγα το ναι με μεγάλη μου χαρά. Θα το συμβούλευα αυτό που έλεγαν και σε εμένα οι παλαιότεροι, ότι πρέπει να έχει πολύ γερό στομάχι, ότι πρέπει να δουλέψει αρκετά και θα ήταν πολύ καλό για εκείνον να γνωρίζει ένα μουσικό όργανο, κάνοντας φωνητική και δουλεύοντας την φωνή του, βάζοντας έναν στόχο. Καλό είναι όταν έχεις βάλει έναν στόχο, να μένεις πιστός σε αυτόν και να μην παρεκκλίνεις στιγμή.

 

Πώς γίνεται ένα νέο παιδί να μην “την δει” και να μην θαμπωθεί από το φως της δημοσιότητας και της πρόσκαιρης επιτυχίας; Eσύ έφτασες ποτέ σε αυτό το σημείο;

Αυτό σίγουρα είναι θέμα αρχών και στο τέλος είναι στο συμφέρον του καθενός να μην “την δει” και χαθεί από όλο αυτό το εφήμερο.

Εγώ έκανα το όνειρο μου πραγματικότητα γιατί είχα τρέλα με την μουσική και από 14 χρονών είχα αποφασίσει τι θα κάνω στην ζωή μου και ήταν ακριβώς αυτό που είμαι τώρα, το να γίνω μουσικός, συνθέτης αλλά και τραγουδιστής. Θεωρώ ότι είχα τις βάσεις ώστε να κρατηθώ σε ένα συγκεκριμένο ύφος και χαρακτήρα και γιαυτό δεν μπόρεσα να “την δω” ποτέ μου.

Υπάρχει κάποιο όνειρο που δεν έχεις πραγματοποιήσει μέχρι τώρα;

Το όνειρο μου το οποίο προσπαθώ να πραγματοποιήσω αυτή την εποχή είναι να γράψω για κινηματογράφο, έχω κάνει κάποιες επαφές στο εξωτερικό  και πιο συγκεκριμένα στην Αμερική και μέσω κάποιων σεμιναρίων που πραγματοποιώ, προσπαθώ σε αυτή την κατεύθυνση και δουλεύω πάρα πολύ γιατί ονειρεύομαι να γράψω ορχηστρική μουσική. Ακόμα όσον αφορά το κομμάτι στην Ελλάδα, θέλω να λειτουργώ βήμα-βήμα, κάνοντας ακόμα μεγαλύτερα lives σε περισσότερα μαγαζιά, να μου έρθει ένα νέο τραγούδι που θα μου μείνει όπως και τα προηγούμενα που έχω κάνει και κάποιες καλές συνεργασίες με καλλιτέχνες. Ανέκαθεν μου άρεσαν οι συνεργασίες όπως είχα κάνει με την Δέσποινα Βανδή αλλά και τον Τόλη Βοσκόπουλο που δεν είχε κάνει μέχρι τότε ανδρικό ντουέτο στην καριέρα του και ακόμα έχει μείνει στον κόσμο. Θα ήθελα να κάνω νέες συνεργασίες και σίγουρα κάποια πράγματα που έχω στο μυαλό μου θα τα προτείνω σε διάφορους καλλιτέχνες τον επόμενο μήνα και θα δούμε τι θα προκύψει.

Ξέφυγες ποτέ από την ταμπέλα της Ελλάδας που κατηγοριοποιούν τον καθένα ανάλογα με το τι κάνει την εκάστοτε περίοδο;

Δεν μπήκα ποτέ στο τριπάκι της ταμπέλας γιατί κάθε φορά που με καλούν για μια δουλειά, ξέρουν για τι ακριβώς με θέλουν. Σίγουρα έχω περάσει την φάση “αν δεν έχεις και επιτυχία, δεν έχεις και δουλειά” αλλά όταν στήνεται μια δυνατή βάση από χώρους που σε προτιμούν, τότε υπάρχει μια διαρκής σχέση για νέες συνεργασίες.

 

Τι θα θελες να σου φέρει το 2018;

Θα ήθελα να έχω υγεία πάνω από όλα και να υπάρξουν καλύτερες μέρες για την χώρα μας γιατί με προβληματίζουν πολλά πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας. Προσωπικά θα ήθελα να μεγαλώσει η οικογένεια μου κάποια στιγμή και να κάνω παιδιά.

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ