Mon. Dec 5th, 2022
Rate this post

Η Δήμητρα Λημνιού είναι μια ταπεινή και πολύ ταλαντούχα ηθοποιό της νέας γενιάς που παρότι μετράει λίγα χρόνια στα καλλιτεχνικά δρώμενα, έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει φαντασμαγορικές συνεργασίες και δυνατές παρουσίες σε απαιτητικά projects που σίγουρα ο καθένας θα ονειρευόταν στην πορεία του, με την πιο πρόσφατη το “Cabaret” το οποίο σκόρπισε απλόχερα χαμόγελα και λάμψη στην σκηνή του Παλλάς.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Η νεαρή ηθοποιός μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για όλους και για όλα!

Δήμητρα μου καλώς όρισες στο Checkinart! Τι είναι αυτό που κρατάς από το ταξίδι του Cabaret και από τον ρόλο που υποδύθηκες μέχρι και σήμερα; Υπάρχει μια σκηνή που σε συντροφεύει μέχρι και το κλείσιμο της βραδιάς;

Καλώς σας βρήκα! Κρατάω πολλά πράγματα και κυρίως όλο το ταξίδι μου σε έναν ρόλο αρκετά μακριά από μένα, την συνεργασία μου με όλους αυτούς τους εξαίρετους συνεργάτες αλλά και την αναμέτρηση μου με έναν τεράστιο χώρο όπως η σκηνή του Θεάτρου «Παλλάς». Ακόμη κρατάω μια σκέψη για τους «απεχθείς» χαρακτήρες του έργου αλλά και της ζωής…ότι μπορεί κάτω από όλη την κακία να κρύβεται μια μεγάλη πληγή…
Η σκηνή που θα με συντροφεύει όσα χρόνια και να περάσουν είναι το τελευταίο τραγούδι του έργου, το «Cabaret» που τραγουδάει η Τάμτα με όλη της την ψυχή και που είναι, κατά την γνώμη μου, το απόσταγμα όλου του έργου. «Το πανηγύρι δεν κρατάει και πολύ, μην ψάχνεις να βρεις τι φταίει, είναι ένα καμπαρέ η ζωή, μόνο ένα καμπαρέ η ζωή , έλα στο καμπαρέ»

Από την Δραματική Σχολή “Δήλος” και τον ρόλο της Κλυταιμνίστρας μέχρι και σήμερα, τι είναι αυτό που έχει αλλάξει στην Δήμητρα και την έχει κάνει να αναθεωρήσει από λάθος επιλογές του παρελθόντος;

Έχω αναθεωρήσει σχεδόν τα πάντα νομίζω, εκτός από την ανάγκη για αγάπη και επικοινωνία. ΄Εχω αναθεωρήσει όλους τους τρόπους στη ζωή και στην τέχνη, όλα αυτά τα «στέρεα» που έχεις πιο μικρή , που έχεις μια αίσθηση αθανασίας…τώρα μπαίνω σιγά σιγά στην «θνητότητά» μου…όμως δεν θα μιλούσα για λάθη αλλά για διαδρομές απαραίτητες για να φτάσω εδώ.

Eν έτη 2018 είναι εύκολο για μια νέα ηθοποιό όπως και εσύ , να της δωθεί μια τέτοια μεγάλη ευκαιρία δίπλα σε καταξιωμένα ονόματα του χώρου όπως τον Τάκη Ζαχαράτο, την Κατερίνα Διδασκάλου και τον Τάσο Νούσια και σε ένα χώρο όπως το Παλλάς;

Η αλήθεια ήταν ότι καταρχάς νιώθω πολύ τυχερή και ευγνώμων που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία από τους παραγωγούς της παράστασης τον κ. Γιάννη Κεντ και τον κ. Πάνο Κατσαρίδη καθώς και τον σκηνοθέτη μου, κ.Σωτήρη Χατζάκη. Είναι πολύ σημαντικό να εμπιστευόμαστε νέους ανθρώπους και δεν το κάνουν εύκολα οι καταξιωμένοι άνθρωποι σε αυτόν τον χώρο. Αυτή η συνεργασία με αυτούς τους πολύ έμπειρους και ταλαντούχους ανθρώπους, μόνο κέρδος είναι για μένα. Από τον καθένα ξεχωριστά πήρα κάτι πολύ σπουδαίο.

Πώς βλέπεις το τηλεοπτικό πεδίο του σήμερα; Θα ήταν επιθυμία σου να παίξεις σε ένα σήριαλ στο μέλλον;

Η τηλεόραση είναι ένα υπέροχο μέσο γιατί είναι πολύ άμεση και έχει μεγάλη δύναμη. Το θέμα είναι πώς χρησιμοποιείται κάθε φορά, αν υπάρχει σεβασμός ως προς την τέχνη και την δύναμη της. Ασφαλώς και θα ήθελα πολύ να παίξω και εκεί καθώς είναι κομμάτι της δουλειάς μου!

Πολλές φορές ο κόσμος βλέπει τα φώτα και το λαμπερό στοιχείο της δουλειάς. Εσύ πώς κρατάς την ισοροπία ανάμεσα στην προσωπική/επαγγελματική ζωή αλλά και την ισορροπία στην συνεργασία σου με τους εκάστοτε συντελεστές ώστε να αποφευχθούν τυχόν συγκρούσεις;

Η αλήθεια είναι ότι τις συγκρούσεις τις αποφεύγω πολύ να τις δημιουργήσω η ίδια, σε αυτό βοηθάει πολύ το γεγονός ότι όταν είμαι σε μια δουλειά είμαι ερωτευμένη με την δουλειά και τους συνεργάτες μου. Αυτό προσπαθώ να το κρατάω μέχρι τέλους, γιατί με κάνει πιο δημιουργική και μου δίνει έμπνευση και επιθυμία. Πολύ μετά το τέλος της συνεργασίας κάνω τον απολογισμό μου…Όσον αφορά την προσωπική ζωή , μα νομίζω πως η δουλειά μας είναι τόσο προσωπική που δεν διαχωρίζεται. Δίνεις κομμάτι από σε σένα κάθε βράδυ…Οι ισορροπίες έτσι κι αλλιώς υπάρχουν για να σπάνε…και να αναθεωρούμε τα στέρεα..

Τι θα σε κάνει να χαμογελάσεις στην δουλειά σου και τι να πικραθείς;

Με κάνει να χαμογελώ το πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας και με κάνει να πικραίνομαι η μη ουσιαστική, κακή κριτική.

Eίναι εύκολο να δημιουργηθούν σήμερα φιλίες στον χώρο και να μην χαθούν έπειτα από την πόρτα ενός καμαρινιού;

Συνήθως χάνονται έπειτα από την πόρτα του καμαρινιού, καθώς η φύση της δουλειάς μας είναι τέτοια που γινόμαστε για 3-6 μήνες κάτι σαν «αναγκαστικοί συγγενείς». Μετά θες μια απόσταση. Ο χρόνος πάντα δείχνει τι έχει νόημα να κρατήσει και τι όχι. Υπάρχει πάντως αρκετός ανταγωνισμός στον χώρο μας που δεν ευνοεί τα φιλικά συναισθήματα, αλλά από την άλλη κανείς ποτέ στον κόσμο μάλλον δεν θα μπορέσει να καταλάβει πραγματικά τις αγωνίες και το πάθος ενός ηθοποιού εκτός από έναν ηθοποιό.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Υπάρχει ένα απωθημένο στον χώρο που δεν έχεις πραγματοποιήσει μέχρι τώρα;

Τα μελλοντικά μου σχέδια προς το παρόν είναι κινηματογραφικά, καθώς είμαι στην παραγωγή 3 κινηματογραφικών ταινιών. Έχω πάρα πολλά «απωθημένα» να κάνω πολλά πράγματα που ονειρεύομαι σε αυτήν την δουλειά…Δεν αρχίζω να απαριθμώ , ο κατάλογος θα είναι τεράστιος!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ