Mon. Oct 18th, 2021

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου είναι από τους ηθοποιούς που αγαπάμε να βλέπουμε κάθε φορά σε διαφορετικούς ρόλους στους οποίους πάντα μας παρουσιάζει κάτι το ανατρεπτικό και ξεχωρίζει στις επιλογές του κόσμου.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Αυθεντικός χαρακτήρας και έξω καρδιά άνθρωπος, δηλώνει γοητευμένος συνεχώς με την δουλειά που κάνει, δίνοντας κάθε φορά το μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για όλους και για όλα!

Καλώς όρισες στο Checkinart! Φτάνοντας σιγά σιγά προς το τέλος της φετινής θεατρικής σεζόν, πώς κρίνεις εσύ την φετινή κατάσταση στις θεατρικές σκηνές; Τι θέλει να δει ο κόσμος τελικά από το Θέατρο;

Νομίζω ότι το Θέατρο βρίσκεται σε μια πολύ καλή φάση και κρίνοντας από την δική μας παράσταση την “Πέτρες στις τσέπες του”, χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί πλέον απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και τις παρέες και η κρίση έχει φέρει ανταγωνισμό στις παραστάσεις με αποτέλεσμα όλοι να δουλεύουν λίγο πιο ευφάνταστα.

Θεωρώ πώς αυτή η σεζόν ήταν πολύ παραγωγική και επικοδομητική για το ίδιο το Θέατρο. Χαίρομαι πολύ όταν πηγαίνουν καλά παραστάσεις που ανεβαίνουν γιατί είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει κόσμος που παρακολουθεί ωραίες δουλειές. Από την άλλη λυπάμαι πολύ όταν τυχαίνει να κατεβαίνουν κάποιες δουλειές αδίκως.

Μέσα σε μια σεζόν που όπως είπαμε δεν είναι ποτέ σταθερή, εσύ πώς καταφέρνεις να κάνεις την δουλειά σου αξιοπρεπώς και να μην χαθείς μέσα από τον αρνητισμό που κυριαρχεί;

Σίγουρα έχω παίξει και σε χρονιές που ήταν μια πολύ δουλεμένη παράσταση και η συνταγή κατέβηκε πριν την ώρα της. Αυτό το ρίσκο, το κουβαλάς πάντα ως σακίδιο στην πλάτη σου. Λόγω του ότι τα πράγματα γύρω μας είναι ρευστά και συνήθως ανεβοκατεβαίνουν, είμαι συνηθισμένος ότι έτσι θα κυλάει η όλη καθημερινότητα. Μετά από ένα σημείο και μετά, χαίρομαι όταν είναι ευχαριστημένος ο κόσμος και αυτό είναι κάτι που με καλύπτει σε όλα τα πεδία.

Από την Ρόδο μέχρι και σήμερα, τι είναι αυτό που έχει αλλάξει στον Γιώργο; Yπάρχει κάποιο μειονέκτημα σου που μέσα από την δουλειά και την γενικότερη τριβή, έγινε προτέρημα;

Το μειονέκτημα ήταν ότι ήμουν πολύ αρνητικός και πολύ επηρμένος μόλις βγήκα από την Δραματική Σχολή και αυτό μου φούσκωσε τα μυαλά μου πάρα πολύ, λέγοντας μου ότι “το έχω”. Αυτό μου προκάλεσε μια έπαρση, η οποία ακόμα υπάρχει βέβαια αλλά έχει λειανθεί με τα χρόνια και είναι θετικό όπλο για μένα.Θεωρώ πλέον ότι το καθετί που θα αντιμετωπίσεις και η κάθε δυσκολία που θα προκύψει, μετέπειτα σίγουρα θα βγάλει άνθη.

Πόσο εύκολα θεωρείς ότι μπορεί στις μέρες μας να μετατραπεί ένα αυθεντικό χιούμορ σε ευτελές και πρόχειρο;

Προσωπικά δεν πιστεύω στην αντικειμενική αισθητική ενώ πολλοί το πιστεύουν. Πάντα ένα αστείο μπορεί να είναι τραβηγμένο την στιγμή που μιλάμε και την άλλη μέρα να μην είναι. Το πρόβλημα είναι το timing που θα ειπωθεί. Όταν πλέον βλέπω ότι κάτι δεν τραβάει στην ροή της παράστασης, δεν τραβάω προς τα πίσω, ούτε σπρώχνω από μπροστά, αφήνω να περάσει και προσπαθώ να μην το παίρνω προσωπικά. Θέλω να προχωράω παρακάτω και να λέω ένα οκ με μια πιο ελαφριά αντιμετώπιση από ότι παλαιότερα γιατί ο θεατής πια είναι εκπαιδευμένο κοινό και συμπάσχει μαζί σου.

Έχοντας περάσει και από τον χώρο της τηλεόρασης με πολύ αγαπημένες σειρές που ακόμη και σήμερα μέσω των επαναλήψεων ξεχωρίζουν στα μάτια του θεατή, πώς κρίνεις το σημερινό τηλεοπτικό πεδίο;

Το ελληνικό πρόγραμμα του σήμερα δυστυχώς έχει ανάγκη την αίσθηση της κλειδαρότρυπας, την τηλεδιασκέδαση και βρίσκεται σε μια μεγάλη κρίση διότι βάλλεται επίσης από το ίντερνετ, το οποίο προτιμούν πλέον οι περισσότεροι νέοι. Όσον αφορά το κομμάτι της μυθοπλασίας το οποίο κυρίως με αφορά, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να  διανύσουμε. Προσωπικά αυτή την περίοδο δεν μου λείπει και τόσο η τηλεόραση και δεν θα ήθελα να κάνω κάτι μόνο και μόνο για να είμαι και εγώ παρών. Ιδανικά θα ήθελα να επιστρέψω στο τηλεοπτικό πεδίο με μια εντελώς νέα πρόταση που θα αποτελέσει ένα δυνατό comeback και για την ίδια την τηλεόραση και όχι μόνο για εμένα τον ίδιο.

Όταν νέα άτομα έρχονται να σε δουν στο Θέατρο επειδή σε έχουν αγαπήσει θερμά από τους ρόλους σου στην τηλεόραση και σου μιλάνε για αυτούς, πώς νιώθεις;

Το πιο δύσκολο σε αυτή την φάση είναι να ξεφύγεις από αυτό το καλούπι με τα χρόνια και από τους εκάστοτε παραγωγούς και συντελεστές του χώρου που σε θέλουν για το ίδιο ακριβώς πράγμα. Συνήθως το κοινό εκπλήσσεται διότι ο άλλος απέναντι σου έχει ταυτιστεί με έναν συγκεκριμένο ρόλο και θεωρεί ότι είσαι μόνο αυτό. Μου αρέσει που συμβαίνει αυτό κάθε φορά και που άλλος βλέπει και κάτι άλλο από μένα γιατί έχω βάλει ένα στοίχημα με το σύμπαν όσον αφορά το Θέατρο, να  μην έχει άμεση σχέση ο ένας ρόλος που υποδύομαι με τον αμέσως επόμενο και αυτό το έχω κερδίσει.

Αν δεις τον εαυτό σου σε παλαιότερες δουλειές στο γυαλί, πώς θα αντιδράσεις;

Νομίζω ότι αρχικά πέρασε μια μεσαιωνική περίοδος στην οποία δεν ήθελα να το σκέφτομαι, έπειτα ήρθε μια περίοδος ευγνωμοσύνης και τώρα βρισκόμαστε στο σήμερα που έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε οπότε έχουν αλλάξει πολλά. Αν πέσω στον εαυτό μου, συνήθως αλλάζω το πρόγραμμα γιατί μελαγχολώ και εντοπίζω πολλές φορές μαύρα σημεία που δεν θυμάμαι ούτε εγώ ο ίδιος πότε έγιναν.

Πόσο σε απασχολούν οι κριτικές που θα γραφτούν σήμερα για σένα;

Οι κακές κριτικές με χτυπάνε λίγο στο στομάχι λόγω ότι είμαι λίγο εγωιστής και δεν εμπιστεύομαι τις καλές κριτικές του τύπου “ότι αυτός είναι ο αγαπημένος μου” γιατί μπορεί το άτομο που την γράφει να κρίνει λόγω συμπάθειας. Θεωρώ ότι ένας κριτικός θα πρέπει να έρχεται να δει 2 φορές την παράσταση διότι ο ίδιος σαν άνθρωπος, στην δεύτερη φορά που θα την παρακολουθήσει, θα έχει πολύ διαφορετική άποψη από την πρώτη του εικόνα, στην οποία πολλές φορές θα δει κάτι ακούρδιστο και με ελλείψεις.

Συμβαίνουν πολλά παράξενα κατά καιρούς με τις κριτικές όπως το να γράψει κάποιος μια κριτική χωρίς να έχει έρθει καν να δει την παράσταση και από την άλλη άτομα που έρχονται να δουν την παράσταση και δεν εκφέρουν την γνώμη τους ποτέ γιαυτό που είδαν. Προσωπικά δεν αφήνω τις εκάστοτε κριτικές να πάρουν χώρο στο μυαλό μου και στην ψυχή μου. Χαίρομαι με την γνώμη του κόσμου και προχωράω μπροστά όποια και αν είναι αυτή.

Υπάρχει ακόμα κάποιο όνειρο που δεν έχεις πραγματοποιήσει μέχρι τώρα;

Δεν τολμάω να ονειρευτώ έναν συγκεκριμένο ρόλο γιατί μπορώ να πω ότι θέλω να υποδυθώ τον τάδε ρόλο και να είναι ότι χειρότερο για μένα οπότε το αφήνω να με πάει μόνο του κάπου. Πάντα με κάποιο τρόπο έρχεται και κουμπώνει μια νέα δουλειά με αυτό που χρειάζομαι εκείνη την στιγμή και για άλλους λόγους. Θα ήθελα να συνεχίσω να είμαι ενεργός στον χώρο αυτό και να μην χάσω ποτέ το μυαλό μου και την ψυχή μου. Είμαι ευγνώμων για αυτό που ζω τώρα και δεν κυνηγάω να γίνει κάτι πιο μεγάλο. Για τα επόμενα 5 χρόνια θέλω να είμαι όπως είμαι τώρα, υγιής, σε μια καλή κατάσταση στην δουλειά μου και έτσι θα νιώθω μέσα μου πλήρης.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

H παράσταση “Πέτρες στις τσέπες του”  θα παίζει στο Θέατρο Κιβωτός μέχρι τις 13/5 και το καλοκαίρι θα βρίσκομαι στις “Θεσμοφοριάζουσες” σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θοεδωρόπουλου με τους  Μάκη Παπαδημητρίου, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Γιώργο Παπαγεωργίου, Νάντια Κοντογεώργη, Άνδρη Θεοδότου  και Ελένη Ουζουνίδου και θα βρεθούμε στις 27 και 28/7 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και στην συνέχεια σε μια μεγάλη περιοδεία σε ολόκληρη τη Χώρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ