Sat. Nov 27th, 2021
Rate this post

Ο Μάριος Λεβέντης είναι νέος, ταλαντούχος και γεμάτος όρεξη σε αυτό που κάνει. Με φρέσκιες ιδέες και προχωράει βήμα-βήμα χωρίς να χάσει ποτέ την  θετικότητα που τον περιβάλλει.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Ο ίδιος μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart!

Καλώς ορίσατε στο www.checkinart.gr. Είναι εύκολο για έναν νέο άνθρωπο σαν κι εσάς να παλέψει στον χώρο των τεχνών με την κρίση και την μιζέρια με κυριαρχούν;

Ευχαριστώ για την φιλοξενία. Δεν θα με γοήτευε καθόλου το εύκολο. Πρόκειται για πάλη όπως αναφέρατε. Εύκολο είναι κάτι όταν δεν μας αφορά. Υπάρχουν τα κατάλληλα ασφαλιστικά μέτρα. Στα εύκολα δεν εκκρίνει σταγόνα ο οργανισμός μας. Είναι νεκρός. Μπορεί να εκτελεί, αλλά δεν αισθάνεται. Ούτε ιδρώνει, ούτε δακρύζει, ούτε ματώνει. Το καθένα με την δική του απόχρωση. Κι εγώ ονειρεύομαι και αποπειρώμαι μια τέχνη να αισθάνεται. Να μην εκτελεί. Να αισθάνεται, να ξεσπάει αν θέλετε. Κάθε μου έργο, ορθώνεται πάνω σε μια λάβα, ενστικτωδώς. Γιατί η τέχνη οφείλει να καίει, ν’ αποτεφρώνει και ν’ αναγεννά την ελπίδα και την ορμή μιας νέας αρχής.

Η κρίση και η μιζέρια μας ανακρίνουν. Όλη αυτή τη δεκαετία, δίνουμε καταθέσεις. Το βέβαιον είναι πως θ’ αργήσει ακόμη πολύ να κλείσει η υπόθεση. Υπάρχει μια πολιτική δυσλεξία και κανείς δεν αρθρώνει στεντόρεια, μια συγγνώμη. Κανείς δεν παραδέχεται την ενοχή του. Μαζί μ’ αυτή υπάρχει και μια λαϊκή επιπολαιότητα. Αν η τέχνη είναι ηθική, αντιδρά. Δεν το επιτρέπει η αγωγή της.

Οτιδήποτε κι αν κάνω σαν άνθρωπος, βιράρω πάντα προσεκτικά έναν θεατρίνο μέσα μου. Για να έχω κουράγιο και ήθος, μέχρι το τέρμα της κάθε ημέρας.

Πως κρίνετε την περίοδο που διανύουμε;

Σ’ οποιαδήποτε πράξη του έργου κι αν είμαστε, ευμάρειας ή όξυνσης, της κοινωνίας και του κράτους, διαπιστώνω ότι βρίσκουμε πάντα κάτι το αναπαυτικό. Κάπως εξασφαλίζεται τελικώς η βολή μας. Η προσωπική μοναξιά βασιλεύει ξανά ασύλληπτα, γιατί δεν ακούμε πια. Είναι τόσο εξιδανικευμένες αυτές οι ωτοασπίδες μας, που δεν περνάει ψίθυρος. Ο μόνος τρόπος να γίνει κάτι – επιτέλους είναι ένας λαός σε ανοιχτή ακρόαση. Να συμφωνήσει, να διαφωνήσει, να προτείνει και κυρίως να εφαρμόσει.

Τι θέλει να δει ο κόσμος από το θέατρο και με τι να ψυχαγωγηθεί;

Στο θέατρο οι ήρωες, του όποιου έργου πράττουν, δοκιμάζονται, χωρίς να παινεύονται. Εμείς δεν κάνουμε χωρίς επαίνους. Το θέατρο έχει τον ρόλο ενός καθηγητή. Παραδίδει. Η ευθύνη της σημείωσης είναι του κόσμου. Του ίδιου κόσμου που μαθαίνει ν’ επιβιώνει και ν’ αγαπάει από βραδινά ριάλιτι, του ίδιου κόσμου, που θέλει κοπάνα απ’ τα σοβαρά και τα χρεώνει φιλοσοφία, του ίδιου κόσμου, που θα ‘θελε κάτι καλύτερο. Σ’ όλους δίνουμε την ατέλεια να μας παρακολουθήσουν, να μας διαβάσουν.

Ωστόσο, αισθάνομαι ότι ο κόσμος ξέρει ότι διασκέδασε. Κατά βάθος. Και προσπαθεί να πειστεί και να μυηθεί σε μια ψυχαγωγία, στο κυριολεκτικό της βάρος. Είναι αξιοσημείωτο, ότι και η ίδια η σκηνή αποφεύγει πια να διασκεδάζει έντονα. Προτιμά να εμβαθύνει, να συγκινείται να παραδέχεται. Το θέατρο είναι η μόνη Βουλή με τόση αλήθεια.

Υπάρχει κάποιο καλλιτεχνικό όνειρο που δεν έχετε πραγματοποιήσει;

Σε μια πραγματικότητα που αναιρείται διαρκώς, έχουμε εφιάλτες όχι όνειρα. Μη σας τρομάζει, δεν είναι απαραίτητα κακό. Θα το όριζα υπεύθυνο. Εμείς βιώνουμε τον ανθρώπινο πόνο. Ο πόνος είναι θηρίο, θέλει κατανόηση, φροντίδα, εμπιστοσύνη. Κι ένας άνθρωπος να με εμπιστεύεται, έχω την υποχρέωση να παραφυλάω, να ξέρω τις ανάγκες του. Το όνειρο μου είναι να προλαβαίνω τον συνάνθρωπο μου.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Πάντα ήμουν αρχιτέκτων του παρόντος.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ