Tue. Oct 19th, 2021

Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης είναι μια από τις αξιόλογες παρουσίες στον χώρο της υποκριτικής όλα αυτά τα χρόνια, με ιδιαίτερες συνεργασίες στο ενεργητικό του και με δουλειές που παραμένουν ακόμα και σήμερα διαχρονικές στα μάτια του κόσμου.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Ο αγαπημένος ηθοποιός με αφορμή την επιτυχημένη περιοδεία της παράστασης “Ηλέκτρα” μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart!

Χρήστο καλώς όρισες στο Checkinart! Τι είναι αυτό που έχει πάρει από την “ΗΛΕΚΤΡΑ”, από το ταξίδι της καλοκαιρινής περιοδείας αλλά και από τις εντυπώσεις του κόσμου;

Έχουμε λάβει μέχρι τώρα ένα εξαιρετικό feedback από τον κόσμο και από την προσέλευση του και από τα σχόλια του στο τέλος της παράστασης. Μιλάμε για μια καθαρή παράσταση με μια υψηλή αισθητική και μια δουλειά που αγγίζει το αίσθημα του κόσμου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι όταν ένα παιδί στην Κοζάνη με συνάντησε και μου είπε ότι είναι θαυμαστής της δουλειάς μου και επειδή δεν πηγαίνει συχνά σε τραγωδίες, ήταν λίγο προκατελημένος σχετικά με το τι θα δει αλλά τελικά του άρεσε πάρα πολύ αυτό που είδε και συγκινήθηκε αρκετά. Όταν ακούς τέτοια λόγια, είναι πολύ ωραίο γιατί το πρώτο πράγμα που και εγώ θέλω ως θεατής, θέλω σε μια παράσταση, είναι να καταλαβαίνω τι βλέπω και από κει και πέρα να μπορώ να κλάψω ή να γελάσω.

Πόσο εφικτό είναι ένα τέτοιο έργο να παρουσιαστεί στον κόσμο αξιοπρεπέστατα και με την δέουσα προσοχή, σε μια περίοδο που τα οικονομικά όρια έχουν στενέψει επικίνδυνα;

Είναι πολύ δύσκολο, όπως δύσκολο αρχίζει και γίνεται στο θέατρο, η παραγωγή έργων με πολλά πρόσωπα και αυτό είναι ένα καθημερινό πρόβλημα. Το εισιτήριο έχει γίνει πολύ χαμηλό, το κοινό σε απόλυτους αριθμούς έχει μειωθεί κάπου γύρω στο 50% και αυτό είναι απολύτως λογικό όταν οι άνθρωποι γύρω μας παλεύουν για την επιβίωση τους, το ίδιο το θέατρο να έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Παρόλα αυτά οι παραστάσεις που ενδιαφέρουν τον κόσμο, δείχνουν μια ελπίδα προς τα έξω. Συγκεκριμένα η δική μας παράσταση ξεκίνησε με sold- out στο Θέατρο Πέτρας και Παπάγου αλλά και στη Θεσσαλονίκη, με τον κόσμο να είναι πολύ ευχαριστημένος και να φεύγει με ένα γεμάτο χαμόγελο.

Πώς είδες τα πράγματα την φετινή θεατρική σεζόν; Tι θέλει να δει ο κόσμος από το Θέατρο;

Ο κόσμος θέλει να δει καλές παραστάσεις. Υπάρχει βέβαια και ένα κοινό που θέλει να δει και σκουπίδια και ενδεχομένως να είναι και μεγάλο αυτό το κοινό αλλά κανείς δεν μπορεί να κρίνει τα γούστα τα καθένα. Ευτυχώς υπάρχουν και άνθρωποι που  ενδιαφέρονται για το καλό θέατρο.

Έχεις περάσει από τον χώρο της τηλεόρασης με σειρές που έχουν αγαπηθεί θερμά από τον κόσμο και που σήμερα η νέα γενιά θα τις δει ξανά και ξανά μέσα από ένα κινητό ή από ένα υπολογιστή. Πώς βλέπεις την τηλεόραση του σήμερα;

Για να γίνει καλή τηλεόραση όπως και να γίνουν καλές παραγωγές στο θέατρο, χρειάζονται χρήματα και επειδή σήμερα δεν υπάρχει το απαιτούμενο budget, αυτό δυσκολεύει πολύ τα πράγματα. Ελπίζω η καλή μας διάθεση και η τύχη να μας βοηθήσει ώστε να κάνουμε πράγματα που θα ενδιαφέρουν πολύ τον κόσμο.

Ποια είναι η γεύση σου από την φετινή σειρά του Star, “Ο Άνδρας των ονείρων μου”;

Φέτος περάσαμε πολύ καλά με ένα πολύ ωραίο καστ και ένα ενδιαφέρον σενάριο για μια καθημερινή σειρά και με άτομα που έπαιζαν για πρώτη φορά σε μια καθημερινή σειρά. Όλοι το αγκαλιάσαμε με θέρμη και με τον κόσμο να το πιστεύει και να το προτιμάει, αν κρίνουμε από τα ποσοστά του καναλιού.

Πόσο ψυχοφθόρο είναι την σημερινή εποχή να μπει ένας ηθοποιός στα σημερινά γυρίσματα και σε ένα πεδίο αυτοματισμού για τα ίδια τα κανάλια για μια νέα σειρά;

Δεν είναι καθόλου εύκολο αλλά έτσι κι αλλιώς όταν κάνει κανείς γύρισμα για την τηλεόραση, μπαίνει σε έναν αυτοματισμό και ο καθένας μας πρέπει να αντισταθεί σε αυτόν τον αυτοματισμό, να βλέπουμε τα πράγματα σοβαρά και να μην αφηνόμαστε στην κούραση της κάθε μέρας αλλά να προσπαθούμε για το καλύτερο. Εγώ έτσι κάνω πάντα, σε όποια δουλειά συμμετέχω γιατί πάντα πιστεύω ότι μπορεί να έχει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα και για να έχεις ένα καλό αποτέλεσμα, πρέπει να δουλεύεις με αφοσίωση και με θέρμη.

Πώς βλέπεις την σημερινή γενιά των ηθοποιών; Τι απαντάς στην έπαρση αν την συναντήσεις μπροστά σου;

Η νέα γενιά είναι εξαιρετική! Έχει πολύ ενδιαφέροντα παιδιά και ηθοποιούς που θαυμάζω πολύ. Χαίρομαι πολύ που φέτος συνεργάζομαι με την Λένα Παπαληγούρα και με τον Νίκο Κουρή και φυσικά με όλα τα νέα παιδιά γιατί είναι όλα τους εξαιρετικά.

Mε όλο αυτό γελάω και ταυτόχρονα λυπάμαι γιατί συνήθως ο δρόμος μετά σκοτεινιάζει πολύ απότομα και τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Είναι πολύ άσχημο να φτάνεις 30-35 χρονών και να ψάχνεσαι να δεις πώς θα ζήσεις. Αυτό είναι ένας κύκλος πραγμάτων ο οποίος αρχίζει ανεξέλεγκτα από τις πάρα πολλές σχολές χωρίς να ελέγχονται καθόλου από το κράτος και μετά καταλήγει στο ότι βγαίνουμε σε έναν χώρο που δεν υπάρχει καμία συλλογική σύμβαση το οποίο δεν προφυλάσσει καθόλου τα πράγματα. Ο κάθε απατεώνας και το κάθε ψώνιο μπορεί να ανεβάσει μια παράσταση χωρίς να πληρώσει και αυτό κάνει πολύ κακό στο θέατρο γιαυτό έχουμε και 1500 παραστάσεις στον χρόνο σε μια πόλη πέντε εκατομμυρίων. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για επαγγελματικό θέατρο και για να βοηθήσουμε αυτόν τον κλάδο, πρέπει να δούμε το θέμα πιο επαγγελματικά, να υπάρχει ο ερασιτεχνισμός και η αγάπη για την τέχνη αλλά να υπάρχει και η επαγγελματική συνθήκη. Οι παραστάσεις που κοροιδεύουν και τους εργαζόμενους και το κοινό δεν πρέπει να υπάρχουν και ο μόνος τρόπος για να λυθεί αυτή η κατάσταση είναι η συλλογική σύμβαση και βέβαια να υπάρξει και ο σωστός ελεγκτικός μηχανισμός από το κράτος ώστε να έχει όλο αυτό αποτέλεσμα.

Πώς αντιδράς όταν μια μερίδα του κόσμου έρχεται να σε παρακολουθήσει στο θέατρο και σου μιλάει για παλαιότερους σου ρόλους στην τηλεόραση οι οποίοι παραμένουν ακόμα διαχρονικοί; Υπήρξε ποτέ κατηγοριοποίηση;

Eγώ χαίρομαι πολύ όταν έρχονται οι άνθρωποι, όπως και τώρα και μου λένε πόσο τους άρεσε αυτό που είδαν και πόσο πολύ τους εξέπληξα και αυτό είναι μια μεγάλη χαρά για μένα. Αυτή τη στιγμή, είναι η πρώτη φορά που παίζω σε τραγωδία και χαίρομαι πολύ με το γεγονός ότι οι άνθρωποι έρχονται έκπληκτοι και μου λένε πολύ ιδιαίτερα πράγματα. Σπάω κάθε φορά αυτό που με ξέρει ο κόσμος και προχωράω σε κάτι άλλο, με τον κόσμο όχι μόνο να το δέχεται αλλά να το επικροτεί κιόλας και αυτό είναι μια μεγάλη νίκη για μένα.

Πώς θα διαχειριστείς τις κριτικές που θα γραφτούν σήμερα για σένα και για την δουλειά σου;

Μου αρέσει να ακούω καλά πράγματα από ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν  αυτά είναι αυθόρμητα. Τις κριτικές πάντα τις κοίταγα γιατί πάντα με ενδιέφερε η γνώμη του κόσμου και περισσότερο έδινα βάση στις κακές κριτικές. Αν υπάρχει μια καλή πρόθεση από τον γράφοντα, μπορεί και κάτι να κερδίσεις ή να διορθώσεις αν και η αλήθεια είναι ότι έχει “γεμίσει” ο κόσμος από κριτικούς. Κάποτε υπήρχαν 4-5 κριτικοί αξιώσεων, άνθρωποι που ήξεραν το θέατρο και ήξεραν να χειριστούν την γλώσσα. Τώρα  πια ο καθένας αυτοχρίζεται κριτικός θέατρου αλλά μέσα σε όλη αυτή την παρακμή που συμβαίνει στο θέατρο, υπάρχει και αυτό.

Βάζεις όρια σε αυτό που κάνεις;

Μπορώ να κάνω τα πάντα και με ενδιαφέρει πολύ να κάνω διαφορετικά πράγματα αλλά με ενδιαφέρει να γίνεται με την σωστή συνθήκη, να δουλεύω με ανθρώπους που εκτιμώ και που μετά το τέλος της κάθε δουλειάς θα πω χάρηκα που δούλεψα με αυτόν και χάρηκα που άνοιξα ένα νέο παράθυρο στην οπτική μου. Με ενδιαφέρει να δουλεύω με συνεργάτες που εκτιμώ και θαυμάζω. Για μένα ο ρόλος που κάνω τώρα στην Ηλέκτρα του Ευριπίδη, είναι μια μεγάλη πρόκληση γιατί μιλάμε για εμβληματικό ρόλο, μικρό ενδεχομένως σε διάρκεια και παρουσία αλλά πολύ σημαντικό σε ουσία.

Υπάρχει ακόμα η λογική του κόσμου ότι ” ο Χρήστος και ο κάθε ηθοποιός παίζει στη τηλεόραση και στο θέατρο, άρα είναι  και οικονομικά άνετος”;

Πάντα το θεωρούσε αυτό ο κόσμος. Ιδιαίτερα τους ηθοποιούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, ο κόσμος τους θεωρεί και εκατομμυριούχους. Μπορεί κάποιες στιγμές βέβαια να συμβαίνει και αυτό γιατί πολλές φορές χάνουμε και τα μεγέθη και ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια χώρα που η αγορά είναι έντεκα εκατομμύρια. Δεν μου αρέσει να παραπονιέμαι και δεν μου αρέσουν καθόλου οι άνθρωποι που γκρινιάζουν. Δεν θέλω να είμαι γκρινιάρης και δεν επιτρέπεται να είμαι γιατί η ζωή μου έχει φερθεί με πολύ μεγάλη γενναιοδωρία. Μετά από 40 χρόνια στο θέατρο, έχω ζήσει όλα αυτά τα χρόνια από τη δουλειά μου και έχω ζήσει καλά με τις ευκολίες και τις δυσκολίες της. Δεν παραπονιέμαι, είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα τη ζωή μου, κάνοντας αυτό που αγαπώ και το θεωρώ σχεδόν ευλογία.

Χωράει ακόμα κάποιο καλλιτεχνικό όνειρο στις μέρες μας;

Υπάρχουν πολλά που θέλω να κάνω στη δουλειά μου αλλά κυρίως να δουλέψω με ανθρώπους που αγαπώ και εκτιμώ, όπως αυτό που θα συμβεί τον χειμώνα στο θέατρο Αλίκη που θα συναντηθώ για πρώτη φορά με έναν άνθρωπο που πολλά χρόνια είμαστε φίλοι, τον Νίκο Μαστοράκη . Ήρθε η ώρα να δουλέψουμε μαζί και χαίρομαι πολύ που θα συμβεί αυτό γιατί ο Νίκος θεωρώ ότι είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για το ελληνικό θέατρο και ελπίζω ότι θα περάσω μαζί του μια καινούργια και δημιουργική στιγμή στην πορεία μου.

 Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

H καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς σε όλη την Ελλάδα. Ο χειμώνας θα με βρει στο Αλίκη στο έργο του Φειντώ με την Βίκυ Σταυροπούλου και έναν εκπληκτικό θιάσο όπως την Θεοδώρα Τζήμου, την Χριστίνα Τσάφου, τον Γιώργο Χρανιώτη, την Μαρία Κωνσταντάκη και τον Ιωάννη Παπαζήση. Ακόμα υπάρχει μια πιθανότητα μετά τον Γενάρη να επαναλάβουμε μαζί με την Νένα Μεντή, το έργο που παρουσιάσαμε στο θέατρο “Σταθμός” που επίσης ήταν μια δουλειά που την αγαπήσαμε πολύ και εμείς αλλά και το κοινό. Συζητήσαμε μαζί με την Νένα Μεντή να επαναλάβουμε την παράσταση στην Αθήνα και να την μεταφέρουμε σε μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα τα Δευτερότριτα.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ