Thu. Oct 28th, 2021
Rate this post

Mια ηθοποιός που έχει αφήσει το προσωπικό της στίγμα σε όσες δουλειές έχει βρεθεί όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας στο ενεργητικό της σπουδαίες συνεργασίες αλλά και μια φοβερή πένα η οποία έχει υπογράψει αξιόλογες δουλειές σε θέατρο και τηλεόραση.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Με ένα χαμόγελο και με μια ιδιαίτερη ευγένεια για αυτό που κάνει, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να δημιουργεί και  να προχωράει πάντα ένα βήμα πιο μπροστά σε ότι και αν καταπιαστεί.

Η Εμμανουέλα Αλεξίου με αφορμή την παράσταση “Κυρία Ιουλία” η οποία παίζει τα Δευτερότριτα στην ανακαινισμένη θεατρική σκηνή Αθηναίς, μίλησε αποκλειστικά στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα.

Εμμανουέλα καλώς όρισες στο Checkinart! Την φετινή σεζόν βρίσκεσαι στην θεατρική σκηνή Αθηναίς με το έργο “Κυρία Ιουλία” το οποίο σκηνοθετείς και υπογράφεις μαζί με την Μάρω Μπουρδάκου. Ποια είναι τα συναισθήματα σου για αυτό το νέο ξεκίνημα;

Από το πρώτο ανέβασμα του έργου το 2013, έχουν περάσει 5 χρόνια από τότε και η αλήθεια είναι ότι μου συμβαίνει κάτι για πρώτη φορά. Μου αρέσει πολύ η δυνατότητα του να δεις ξανά ένα έργο που έχεις γράψει και έχεις ανεβάσει και να μπορείς να το ολοκληρώσεις κατά μία έννοια. Όταν έχεις 2 μήνες καιρό για να στήσεις μια παράσταση, σίγουρα κάτι μπορεί να μας ξεφύγει ή να είναι όλα υπό έλεγχο αλλά  όπως και να χει 5 χρόνια μετά επειδή εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε να βλέπουμε διαφορετικά τα πράγματα γύρω μας. Περνώντας τα χρόνια οι ιδέες και οι θεωρίες για τις καταστάσεις μπορεί να αλλάξουν με εμένα να βλέπω το έργο και να παρατηρώ κάτι που θέλω να διορθώσω και το οποίο δεν ειπώθηκε την πρώτη φορά. Λόγω του ότι έχει αλλάξει η σύνθεση του έργου από το πρώτο ανέβασμα με τον Γιώργο Γιαννόπουλο να έχει παραμείνει και να έχουν προστεθεί η Μαρία Γεωργιάδου και ο Ρίνος Τζάνης, δουλεύω με 2 εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους οι οποίοι με έχουν εμπνεύσει και για άλλα πράγματα και θεωρώ ότι το να δουλέψεις δεύτερη φορά ένα πρότζεκτ το οποίο δούλεψες πριν από χρόνια, είναι μια μεγάλη ευκαιρία η οποία σου δίνεται και είναι κάτι που αφορά όλους μας.

Όταν γράφτηκε το έργο το 2012 με αφορμή την κρίση η οποία ήταν ακόμα νωπή σε σχέση με το σήμερα, 6 χρόνια μετά το θέμα σήμερα έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Σήμερα πιστεύω ότι το έργο είναι ακόμα περισσότερο κοντά στον καιρό του από ότι ήταν το 2012 και κατά μια έννοια ήταν λίγο προφητικό, κάτι που σήμερα το βλέπουμε πιο έντονο στη ζωή μας. Όταν το “διαφορετικό” πλάσμα γίνεται η κολλητή φίλη μιας πολύ καθώς πρέπει κυρίας η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτό τον χώρο και ενώ καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται για γυναίκα αλλά για άνδρα, δεν νιώθει καμία διαφορά μεταξύ τους, τότε θεωρώ ότι σήμερα αυτό ως μήνυμα χρειάζεται περισσότερο από ότι χρειαζόταν το 2013.

Αισθάνομαι ειλικρινά ευλογημένη που το δεύτερο ανέβασμα της Ιουλίας γίνεται μέσα στον χώρο Αθηναίς. Είχα μια πολύ μεγάλη αδυναμία στην Ζωή Λάσκαρη και νομίζω ότι κάθε φορά που μπαίνω σε αυτό τον χώρο, νιώθω την αύρα  και την ενέργεια της. Υπάρχει μια ωραία συνθήκη καθώς έχουμε τον Στράτο Μαρκίδη στον ρόλο του παραγωγού και αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί ο Στράτος είναι ένας άνθρωπος της δουλειάς ο οποίος πονάει αυτό που κάνει, είναι γνώστης του αντικειμένου, έχει άποψη και την υποστηρίζει. Η καινούργια διανομή είναι ακριβώς αυτή που έπρεπε να είναι με τα πράγματα να είναι απολύτως συντονισμένα στην θέση τους και με τους συνεργάτες μας, να είναι όλοι τους εξαιρετικοί. Είμαστε πραγματικά πολύ ευτυχισμένοι και τυχεροί και  ευελπιστούμε ο κόσμος να στηρίξει την προσπάθεια μας και να την αγαπήσει.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα περνάει δύσκολα οικονομικά και αυτό έχει επηρεάσει όλους τους τομείς μαζί και τον καλλιτεχνικό. Θεωρείς ότι η κρίση για πολλούς είναι και μια “καραμέλα” για να δηλώσουν ότι δεν βρίσκουν δουλειά και ότι ακόμα εν μέσω κρίσης, αν κάποιος επαγγελματίας του είδους ψαχτεί και ενδιαφερθεί, θα βρει αυτό που τον αντιπροσωπεύει;

Εγώ δεν το πιστεύω καθόλου αυτό. Όποιος θέλει να δουλέψει, θα δουλέψει. Βρισκόμενη και εγώ σε αυτή την αβεβαιότητα του επαγγέλματος, δεν έχω σταματήσει να δουλεύω διότι δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς την δουλειά μου. Αισθάνομαι μιζέρια και μόνο που το σκέφτομαι. Ο καλλιτέχνης θέλει να δημιουργήσει, με την δουλειά να μην είναι μόνο βιοποριστική αλλά και ψυχική ανάγκη. Βλέπω κατά καιρούς νέα άτομα τα οποία ενώ γνωρίζουν ότι θα έχουν δουλειά τους επόμενους μήνες, δεν επαναπαύονται στιγμή και αναζητούν συνεχώς μια εργασία. Νομίζω ότι επειδή υπάρχει μια λογική στην χώρα ότι “θα τροφοδοτηθεί ο καθένας από τους γονείς του και από τον περίγυρο του”,  αυτό βοήθησε ένα κομμάτι ανθρώπων να έχουν ένα άλλοθι για να μην δουλέψουν. Στο έργο ο γιος της Κυρίας Ιουλίας είναι ένα παιδί που δεν δουλεύει γιατί μπορεί με αποτέλεσμα να παίζει τα λεφτά του από δω και από κει για να βγάλει κάποια χρήματα.

Το τελευταίο διάστημα επικράτησε ένας ντόρος και μια συζήτηση για το αν ένα άτομο το οποίο δεν προέρχεται από τον χώρο της υποκριτικής, μπορεί να παίξει σε μια τηλεοπτική σειρά ή μια παράσταση. Εσύ έχεις αντιμετωπίσει τέτοιου είδους λογική στην δουλειά σου; Eίναι κάτι που εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι και σήμερα;

Εγώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα με κάτι τέτοιο. Έχω σπουδάσει στην Νέα Υόρκη και εκεί τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά σε σχέση με εμάς. Στην Αμερική υπάρχουν 2 σωματεία με το πρώτο να είναι το σωματείο του θεάτρου στο οποίο μπαίνεις πολύ δύσκολα και σχεδόν σπάνια και το άλλο είναι το Screen Actors Guild στο οποίο μπορεί να μπουν άτομα από πολλούς χώρους όπως μοντέλα και πρωταγωνιστές. Την περσινή σεζόν έγραψα την σειρά “Ο Άνδρας των ονείρων μου” στο οποίο έπαιξε ο Αντώνης Βλοντάκης. Δεν έχω κανένα είδους πρόβλημα για το αν θα παίξει σε ένα σήριαλ ένα μοντέλο ή ένας τραγουδιστής, αρκεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ρόλου του. Υπάρχουν πολλές φορές περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ δεν είναι ηθοποιοί, τα λένε πολύ καλά και είναι άψογοι στη δουλειά τους. Βλέπω τον Ντάνο στο Τατουάζ και δεν έχω κανένα πρόβλημα. Δουλειά υπάρχει για όλους και κανένας δεν μου κλέβει καμία δουλειά. Ο ρόλος γράφτηκε για τον Ντάνο και ήρθε ο ίδιος για να τον υποδυθεί. Το ζητούμενο είναι να μπορείς να τα λες και να εξυπηρετείς την συνθήκη με όλα τα άλλα να είναι ανούσια.

Έχεις περάσει από τον χώρο της τηλεόρασης με σπουδαίες παραγωγές που ακόμα και σήμερα ξεχωρίζουν στα μάτια του θεατή μέσω των διάφορων επαναλήψεων όπως για παράδειγμα “Οι Αυθαίρετοι”. Θα ήταν επιθυμία σου να παίξεις ξανά σε μια νέα σειρά και να μπεις στα σημερινά γυρίσματα;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μου έχει λείψει τόσο αυτό το κομμάτι. Δεν ήταν το καλύτερο μου το τηλεοπτικό γύρισμα διότι ένα γύρισμα στην Ελλάδα είναι μια πολύ δύσκολη συνθήκη που δεν ευνοεί ιδιαίτερα τον ηθοποιό. Σε ένα γύρισμα δώδεκα ωρών, το ωφέλιμο σου κομμάτι βρίσκεται μέσα στις τρεις ώρες με τις υπόλοιπες εννέα να είναι ένα κομμάτι το οποίο σου “ρουφάει” όλη την ενέργεια και το οποίο δεν έχει καμία συνοχή. Δεν υπάρχει συναισθηματική συνέχεια και στην ουσία δεν είναι  τόσο πολύ δουλειά του ηθοποιού αλλά θέμα τεχνικό. Έχω κάνει πολλές σειρές στην ζωή μου και κάθε φορά περνούσα πολύ όμορφα γιατί αυτό είναι μότο στη  ζωή μου αλλά σαν δουλειά ηθοποιού δεν ήταν το καλύτερο μου όπως ακριβώς στο θέατρο. Με άλλη χαρά φεύγω να πάω στην πρόβα να παίξω τον ρόλο και με άλλη χαρά πάω σε ένα γύρισμα στην τηλεόραση.

Πως νιώθεις όταν μια μερίδα του κόσμου σε συναντήσει σήμερα στον δρόμο και σου μιλήσει για παλαιότερους σου ρόλους στη μικρή οθόνη οι οποίοι παραμένουν μέχρι και σήμερα διαχρονικοί; Πιστεύεις  ότι οι  συχνές επαναλήψεις μπορούν να στοιχειώσουν έναν ηθοποιό και να τον εγκλωβίσει σε κάτι μεμονωμένο;

Αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Έχω μια πολύ καλή αίσθηση με τον κόσμο γιατί ποτέ κανένας δεν με έχει φέρει σε δύσκολη θέση με την συμπεριφορά του και όλοι είναι πολύ υποστηρικτικοί. Είναι ωραίο να αναγνωρίζεται η δουλειά σου γιατί στην τελική  δουλεύουμε για την αγάπη του κόσμου και σε αυτόν απευθυνόμαστε.

Δεν με ενδιαφέρει αυτό το κομμάτι. Από τις 18 σειρές που έχω κάνει ως ηθοποιός, αυτή που ο κόσμος ξεχώρισε πιο πολύ ήταν οι Αυθαίρετοι, στην οποία ήμουν στην ηλικία των 21. Ακόμα και σήμερα λαμβάνω αρκετά μηνύματα από άτομα στα social media που με φωνάζουν Ούρσουλα λόγω των Αυθαίρετων, κάτι που είναι πολύ γλυκό να συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Μου φαίνεται παράξενο που ακόμα και σήμερα πολλά άτομα έχουν κολλήσει στο ρόλο της Ούρσουλας στους Αυθαίρετους ενώ έχουν περάσει τόσες πολλές σειρές από τότε. Είναι πολύ ωραίο να σου λέει ο κόσμος μέχρι και σήμερα ” που είναι οι Αυθαίρετοι και γιατί δεν βλέπουμε πια τέτοιες σειρές;”. Όλα αυτά τα χρόνια γράφω σειρές και θα  μπορούσα αν πραγματικά το ήθελα, να γράψω έναν ρόλο για τον εαυτό μου. Κάθε φορά που ξεκινάω να γράψω μια σειρά, με ρωτάνε πολλοί αν θα γράψω έναν ρόλο και για μένα και απορούν όταν τους απαντώ όχι. Δουλεύω 15 ώρες την ημέρα για να γράψω ένα καθημερινό σήριαλ οπότε αν προσθέσω και τις ώρες ενός γυρίσματος, δεν φτάνει ο χρόνος οπότε τα τελευταία χρόνια προτιμώ να κάνω ένα guest σε κάποια σειρά ή τις 2 ταινίες που έκανα. Αν με ρωτούσες τώρα τι θα ήθελα να κάνω έπειτα από την Κυρία Ιουλία, πιο πολύ θα έλεγα να παίξω στο θέατρο παρά στην τηλεόραση εκτός και αν έρθει μια πρόταση που θα μου ιντριγκάρει το ενδιαφέρον. Αν ερχόταν τώρα μια νέα πρόταση με ένα ιδιαίτερο σενάριο και συντελεστές που πιστεύω πολύ, σίγουρα θα έλεγα το ναι.

Πως βιώνεις την νέα τάση της επικοινωνίας με τα social media και τα διάφορα σχόλια που θα λάβεις;

Δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα με τα social media. Αυτό που παρατηρώ τελευταία στο θέατρο είναι ότι ο κόσμος δεν είναι όπως παλιά που αρκετά άτομα περίμεναν να σε δουν και να σου μιλήσουν. Σήμερα ο κόσμος σε έχει μέσα στο σπίτι του και μπορεί να σου στείλει ένα μήνυμα από τον υπολογιστή του. Εγώ γενικά δεν αντιμετώπισα ποτέ κακές καταστάσεις στα social media και μέχρι τώρα δεν έχω λάβει μήνυμα που να πω ότι είναι περίεργο και με προσβάλλει.

Σε ακραία γεγονότα που έζησε η χώρα το τελευταίο διάστημα όπως οι θανάσιμες πυρκαγιές στο μάτι αλλά και ο χαμός του νεαρού Ζακ στο κέντρο της Αθήνας, θα σκεφτείς να πεις την γνώμη σου δημοσίως μέσω του διαδικτύου ή θα φοβηθείς μήπως σε καταπιεί αυτή η δύνη των σχολίων;

Δεν επιθυμώ να εκφράζω πολλές απόψεις μέσω των social media γιατί πιστεύω πάντα ότι τα έχουν πει πριν από μένα άλλοι οπότε δεν έχει καμία ουσία. Όσον αφορά τον χαμό του Ζακ, στεναχωρήθηκα πολύ γιατί τον γνώριζα  προσωπικά και μου ήταν ιδιαιτέρως συμπαθής. Θα ήθελα κάτι να γράψω σχετικά με αυτό το συμβάν αλλά από την άλλη γράψανε όλοι τόσα πολλά που αισθάνομαι περιττή. Σπάνια μιλάω και τοποθετούμαι για κάποια γεγονότα με την λογική ότι δεν θέλω να γίνω μαιντανός, λέγοντας την δική μου γνώμη. Αν κάποιος μου ζητήσει την γνώμη μου για κάτι, έχω γνώμη για όλα αλλά το να βγω μόνη μου και να εκφράσω μια γνώμη, το θεωρώ περιττό εκ μέρους μου.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Με την Μάρω Μπουρδάκου έχουμε γράψει επίσης και την Απελευθερωτική Οργάνωση “Κlein Mein” η οποία παίχτηκε με  μεγάλη επιτυχία στο Εl Convento De Arte της Πέμη Ζούνη για 2 χρόνια και είναι κάτι το οποίο συζητάμε για να το επαναλάβουμε ξανά. Υπάρχει μια περίπτωση να κάνουμε μια επανάληψη αυτού του έργου το επόμενο διάστημα στο οποίο εκτός του ότι το έχω γράψει, παίζω κιόλας. Επίσης έχω γράψει ένα νέο θεατρικό έργο για το οποίο βρίσκομαι σε συζητήσεις αν θα παρουσιαστεί αυτή ή την επόμενη σεζόν. Τέλος έχω μια πρόταση για μια τηλεοπτική σειρά στην Κύπρο για την νέα χρονιά οπότε ενδεχομένως από Δεκέμβρη θα πρέπει να μπω σε ένα νέο πρόγραμμα.

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ