Tue. Jan 25th, 2022
Rate this post

Μια σπουδαία προσωπικότητα από το χώρο της υποκριτικής με μοναδικές συνεργασίες στο ενεργητικό της και δουλειές στο σανίδι αλλά και στη μικρή οθόνη οι οποίες παραμένουν διαχρονικές και το ίδιο αγαπητές στο κόσμο μέχρι και σήμερα.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Η Γιάννα Σταυράκη με αφορμή τις επιτυχημένες παραστάσεις του έργου “Χαμάμ Γυναικών” στο Θέατρο Ακάδημος, μίλησε στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα!

Τι είναι αυτό που έχετε κρατήσει από το μέχρι τώρα ταξίδι της παράστασης “Χαμάμ Γυναικών” αλλά και από τα σχόλια του κόσμου;

Έχουμε μια τρομερή ανταπόκριση από το κόσμο με πολλές θετικές αντιδράσεις και πλέον αντιλαμβανόμαστε καλύτερα πότε επικρατεί απόλυτη σιωπή από το κοινό ώστε να προσέξει κάτι ιδιαίτερο γιατί και η σιωπή είναι μια αντίδραση αλλά και πότε έχει την αίσθηση να γελάσει από κάτι. Το έργο θα έλεγα αρέσει πολύ και στους άνδρες εκτός από το γυναικείο κοινό γιατί μπορεί στη παράσταση μας να μην υπάρχει κάποιος ανδρικός ρόλος αλλά η συζήτηση των γυναικών περιτριγυρίζεται γύρω από το ανδρικό φύλο, για τις σχέσεις της ζωής τους, για τα λάθη τους αλλά και τα δικά τους βιώματα.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να πείτε το ναι στο “Χαμάμ Γυναικών”;

Επέλεξα να βρίσκομαι στο Χαμάμ Γυναικών γιατί ήταν ένα έργο που ήταν πιο κοντά στη δική μου ιδιοσυγκρασία και γιατί ο ρόλος που υποδύομαι, έχει κάτι το ξεχωριστό. Η Βάσια Παναγοπούλου από τη πρώτη μας συνάντηση, τόνισε ότι θέλει να παρουσιάσει αυτό το έργο χωρίς την κλασσική εικόνα του “γυμνού” με την οποία είναι συνδεδεμένη το έργο αλλά να διαφοροποιηθεί σε αυτό το κομμάτι. Βρήκα εξαιρετική την ιδέα της η οποία στηριζόταν στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους οι οποίοι μιλούν για τα δικά τους βιώματα σε ένα περιβάλλον που δε θα αποκάλυπταν πουθενά αλλού και αυτό είναι το Χαμάμ. Πρόκειται για ένας χώρος στον οποίο οι γυναίκες της ιστορίας ανοίγονται και εξιστορούν καταστάσεις και γεγονότα που δεν θα τολμούσαν να πουν σε κάποιο άλλο μέρος.

Μιλάμε για 6 εντελώς διαφορετικές γυναικείες παρουσίες η οποία κάθε μια κουβαλάει το δικό της background και σε ένα χώρο όπως το Χαμάμ στον οποίο βρίσκουν τη δυνατότητα να μιλήσουν με απόλυτη ειλικρίνεια για όλα.

Πως βλέπετε τη πορεία του ελληνικού θεάτρου τα τελευταία χρόνια; O θεατής θα παρακολουθήσει μια παράσταση με την λογική του από στόμα σε στόμα ή θα αρκεστεί σε μια προωθητική διαφήμιση;

Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό το από στόμα σε στόμα για μια παράσταση. Ειδικά όταν βρίσκεσαι σε ένα θέατρο “Off- Broadway” το οποίο είναι σχετικά μικρό και έχει το δικό του κοινό, θα πρέπει να λειτουργήσει το από στόμα σε στόμα γιατί δεν υπάρχει η δυνατή διαφήμιση και η σωστή επικοινωνία, κάτι που παίζει ένα σημαντικό ρόλο στις μέρες μας.

Πιστεύω σήμερα το κοινό έχει ωριμάσει σε μεγάλο βαθμό. Πριν πολλά χρόνια το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινό που έβλεπε θέατρο ήταν το λεγόμενο “τηλεοπτικό κοινό”, με το κοινό να παρακολουθεί αποκλειστικά τα πρόσωπα που έβλεπε στη τηλεόραση. Τη σημερινή εποχή τα νέα άτομα είναι αρκετά “ψαγμένα” και αναζητούν να δουν κάτι αξιόλογο θεατρικά με το κοινό πλέον να μην ακολουθεί τόσο βάση των εκάστοτε τηλεοπτικών προτύπων και της διαφήμισης που υπάρχει. Υπάρχουν αρκετές παραστάσεις που αξίζει να προχωρήσουν αλλά λόγω ελάχιστου budget/ επικοινωνίας αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα αλλά και οι “υπερεκτιμημένες” δουλειές, κάτι που υπήρξε ανέκαθεν. Θεωρώ ότι οι νέοι άνθρωποι δεν κατευθύνονται για το έτσι θέλω σε μια θεατρική παραγωγή αλλά βάση πολλών παραμέτρων όπως είναι το έργο, ο σκηνοθέτης κ.α

Πως βλέπετε το τηλεοπτικό πεδίο του σήμερα; Yπάρχει κάτι που έχετε ξεχωρίσει;

Φέτος δεν είχα καθόλου χρόνο για να παρακολουθήσω το τι υπάρχει στο τηλεοπτικό πεδίο. Δυστυχώς η μυθοπλασία έχει χαλάσει ως ένα βαθμό. Έχουμε αρκετούς Έλληνες ταλαντούχους ηθοποιούς αλλά και φοβερές πένες οι οποίες αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε απραξία καθώς τα περισσότερα φορμάτ προέρχονται από το εξωτερικό και τα οποία μεταφέρονται στα ελληνικά δεδομένα. Δεν υπάρχει πια αυτή η επιτυχία των σειρών που γραφόταν τα προηγούμενα χρόνια και που προερχόταν από κάποιους Έλληνες κλασσικούς συγγραφείς. Κάποια στιγμή εύχομαι να γραφτούν έργα από έναν Έλληνα ο οποίος θα αποτυπώσει τις ανάγκες αυτού του τόπου και ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τον παλμό των γεγονότων . Από το καιρό της κρίσης η τηλεόραση στράφηκε στα φθηνά προιόντα τα οποία σαφώς κοστίζουν λιγότερα λεφτά, παλεύοντας όλοι να δημιουργήσουν κάτι το διαφορετικό.

Τα τελευταία χρόνια ο Αlpha έχει στηρίξει το κομμάτι της μυθοπλασίας με σειρές που συνεχίζουν δυναμικά και έχουν αγαπηθεί θερμά από το κοινό παρότι μιλάμε για σήριαλ που βασίζονται σε ξένα φορμάτ. Θα χαιρόμουν πολύ να βρισκόμουν σε μια σειρά που θα την υπογράφει ένας Έλληνας δημιουργός ο οποίος θα καταθέσει μια νέα ιδέα στο προσκήνιο.

Πως νιώθετε που μέχρι και σήμερα μια μερίδα του κόσμου που σας έχει αγαπήσει μέσα από τη τηλεόραση, έρχεται στο θέατρο και σας μιλάει για παλαιότερους σας ρόλους στο γυαλί;

Είναι απολύτως φυσικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όταν έχεις υποδυθεί ένα ωραίο χαρακτήρα στη τηλεόραση όπως ήταν η Σουλτάνα ή η γιαγιά της Λίτσας στον Ant1, τότε αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος σε κρατάει στη μνήμη του γιατί σε έχει ξεχωρίσει με κάποιο τρόπο. Μη ξεχνάμε ότι αυτοί οι δύο ρόλοι ήταν γραμμένοι από δύο ελληνικές πένες όπως ο Χ. Ρώμας και η Α. Χατζησοφιά και η Κ. Γιαχαλή και ο Π. Ματσαφός. Χαίρομαι ιδιαίτερα που ο κόσμος μέχρι και σήμερα παρακολουθεί παλαιότερες μου τηλεοπτικές δουλειές και τις αγαπάει ιδιαίτερα. Θα ήθελα πολύ στο μέλλον να υποδυθώ ένα χαρακτήρα ελληνικής γραφής και να με γεμίσει ευχαρίστηση όπως ακριβώς χάρηκα και τους προηγούμενους μου ρόλους στη μικρή οθόνη.

Το Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον για μένα ήταν μια υπέροχη δουλειά του Χ. Ρώμα και της Α. Χατζησοφιά και πιστεύω ότι ήταν ότι καλύτερο είχε βγει εκείνη τη περίοδο. Δυστυχώς η περίοδος της προβολής του συνέπεσε και με μια άσχημη περίοδος για το ίδιο το μέσο. Θυμάμαι ότι την περίοδο εκείνη πολλές δουλειές σταματούσαν απότομα λόγω της οικονομικής στενότητας και επικρατούσε ένας μεγάλος αναβρασμός στα πράγματα. Όταν έκανα τη Λίτσα.com , βρισκόμουν επίσης και σε ένα άλλο σήριαλ με τίτλο “Ο άγγελος μου ο διάβολος μου”, ένα πολύ καλογραμμένο έργο το οποίο παρότι αγαπούσα πολύ, δεν έλαβε την αναμενόμενη απήχηση και έτσι ολοκληρώθηκε σύντομα. Τα σημερινά πρόσωπα που παίζουν στις τηλεοπτικές παραγωγές είναι κατά κάποιο τρόπο “επαναλαμβανόμενα” και έτσι δεν έχεις τη δυνατότητα να δεις συχνά άφθαρτα και νέα άτομα στο χώρο.

Τι είναι αυτό που σας γοητεύει μέχρι και σήμερα στο κομμάτι της δουλειάς σας;

Αρχικά είναι η αγάπη για την ίδια η δουλειά γιατί είναι επιλογή, είναι κάτι που αγαπάς και αν σταματήσεις να το κάνεις από αγάπη, πρέπει να σταματήσεις εντελώς. Δεν μπορείς να κάνεις αυτή τη δουλειά περιμένοντας πάρα πολλά γιατί και οι καλές εποχές του επαγγέλματος έχουν φύγει ανεπιστρεπτί αλλά και γιατί δεν μπορείς να διατηρήσεις ένα καλό εισόδημα σε σχέση με το παρελθόν. Παλαιότερα πολλοί άνθρωποι του χώρου έζησαν στιγμές πλούτου μέσα από ένα μπαμ που έκαναν και ξεχώρισαν και όλο αυτό ήταν υπερβολικό ενώ τώρα πλέον αυτό ανήκει στο παρελθόν.

Πως βλέπετε τα νέα άτομα που μπαίνουν σήμερα στο χώρο;

Σκέφτομαι πολύ τα νέα παιδιά τα οποία βγαίνουν κάθε τόσο από τις Δραματικές Σχολές και τα οποία είναι αδύνατο να απορροφηθούν από την αγορά. Αυτή η γενιά θα αντιμετωπίσει Συμπληγάδες και θα πρέπει να αγωνιστεί αρκετά για να μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Από την άλλη υπάρχει και μια συγκυρία η οποία μπορεί να έρθει στο δρόμο τους παρόλο που είμαι από τους ανθρώπους που δεν πιστεύω στα τυχαία σε αυτή τη ζωή καθώς θεωρώ ότι όλα έχουν κάποιο λόγο που συμβαίνουν είτε τα καλά είτε τα άσχημα. Πολλές φορές ένα νέο άτομο μπορεί να απογοητευτεί και να μιζεριάσει αλλά μιλάμε για ένα επάγγελμα που δεν μπορείς να πεις ότι “μπορώ να ζήσω από αυτό”.

Θεωρείτε ότι τα όχι χτίζουν καριέρες;

Kαι τα όχι αλλά και τα ναι χτίζουν καριέρες. Στη ζωή μας όλοι μας λέμε από ένα μεγάλο όχι ή αντίστοιχα ένα ναι και τα αποτελέσματα δείχνουν τη σοβαρότητα των αποφάσεων μας. Ένα νέο παιδί που ξεκινάει σήμερα τη πορεία του στο χώρο δεν έχει τη δυνατότητα να πει όχι σε μια πρόταση καθώς τα οικονομικά επίπεδα γύρω μας έχουν στενέψει αρκετά.
Πιστεύω ότι μια πορεία χτίζεται βήμα-βήμα και δεν σου χαρίζεται τίποτα εύκολα. Μπορεί μια δουλειά να μην είναι τόσο καλή για κάποιον αλλά σίγουρα η επόμενη θα τον ανταμείψει διότι κάποιος θα παρατηρήσει κάτι καλό σε έναν που δεν είδε ο προηγούμενος και έτσι θα του ανοιχτεί μια νέα πόρτα. Μια Δραματική σχολή από μόνη  της δεν μπορεί να σου προσφέρει πολλά. Αν δεν ανέβεις στο σανίδι και δεν δώσεις κάτι στο θεατή, δεν μπορείς να καταφέρεις πολλά πράγματα.

Η τηλεόραση μπορεί να σου προσφέρει μεγάλη αναγνωρισιμότητα αλλά μόνο αν ανέβεις στη σκηνή, θα καταλάβεις τι σημαίνει έκθεση και σκληρή δουλειά. Στο θέατρο μετριέται η δουλειά και δεν τίθεται λόγος για κάτι αστείο καθώς πάνω στη σκηνή είσαι εκτεθειμένος και αυτό πρέπει να το καταλάβουν τα νεότερα παιδιά. Μπορεί στην αρχή τα νέα άτομα να λάβουν ένα μικρό ρόλο στο θέατρο αλλά από αυτό το μικρό θα ξεκινήσουν για να καταλάβουν τι σημαίνει σκηνή. Θα πρέπει να εισχωρήσουν σε έναν χώρο στον οποίο όλα γίνονται μέσω μιας διάδρασης ηθοποιού και θεατή, κάτι που πρέπει να ζήσουν και ας έχουν στο ενεργητικό τους ένα μικρό ρόλο.

Το μέγεθος ενός ρόλου δεν παίζει σε καμία περίπτωση μεγάλη σημασία στο ξεκίνημα αλλά η γενικότερη εμπειρία και τριβή με το επάγγελμα. Θυμάμαι έναν πολύ μεγάλο ηθοποιό ο οποίος πριν 25 χρόνια περίπου έπαιζε σε μια παράσταση στην οποία είχε να διασχίσει όλη τη σκηνή με ένα ποτήρι στο χέρι του. Αυτός ο άνθρωπος μου είχε μείνει στο μυαλό μου, φεύγοντας από το χώρο του θεάτρου και όταν έτυχε να τον συναντήσω κάποια χρόνια μετά, του ανέφερα αυτή τη σκηνή η οποία για μένα ήταν κάτι το ξεχωριστό.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Κάνετε μακροπρόθεσμα σχέδια για τη δουλειά σας;

Yπάρχουν κάποιες προτάσεις για κάποιες δουλειές αλλά ακόμα είναι πολύ νωρίς για να ανακοινωθεί κάτι. Κάνω όνειρα στη ζωή μου αλλά ποτέ σχέδια. Θεωρώ ότι όλα γίνονται μέσα στο πλήρωμα του χρόνου γιαυτό και περιμένω αυτό που θα είναι πιο καλό για μένα και αυτό που θα μπορώ να φέρω εις πέρας. Αυτή τη περίοδο δίνω όλη μου τη δύναμη στο Χαμάμ Γυναικών, σε μια δουλειά που έχω αγαπήσει πολύ γιατί έχει ένα εξαιρετικό περιβάλλον αλλά και γιατί όλες οι γυναίκες του θιάσου είναι εκπληκτικές με τις οποίες έχουμε μια πολύ καλή σχέση εντός και εκτός σκηνής. Απολαμβάνω πολύ τη φετινή σύμπραξη γιατί έχουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα και προσπαθούμε πάντα να βοηθήσουμε η μία την άλλη. Η άμιλλα που έχουμε δημιουργήσει είναι για μένα κάτι πολύ σημαντικό και το οποίο με χαροποιεί ιδιαίτερα.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ