Wed. Oct 27th, 2021
Rate this post

Πολυπράγμων και απόλυτα δημιουργικός σε ότι και αν καταπιαστεί, άριστος επαγγελματίας και πάντα έτοιμος για νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Ο ταλαντούχος Δημοσθένης Παπαδόπουλος με αφορμή τις επιτυχημένες παραστάσεις του έργου “6 μαθήματα χορού σε 6 εβδομάδες” το οποίο παρουσιάζεται στο Θέατρο Ιλίσια, μίλησε στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα!

 

Τη φετινή χειμερινή σεζόν βρίσκεσαι στο Θέατρο Ιλίσια στο έργο 6 μαθήματα χορού σε 6 εβδομάδες μαζί με την Ναταλία Τσαλίκη επί σκηνής. Τι είναι αυτό που έχεις λάβει από το μέχρι τώρα ταξίδι της παράστασης?

Για μένα αυτό το έργο ήταν πρόκληση αλλά ταυτόχρονα κι ένα διάλλειμα από έργα σκοτεινά και δύσβατα. Όταν μου έγινε η πρόταση να σκηνοθετήσω και να παίξω στο έργο είχα αρχικά ενδοιασμούς γιατί δεν ανήκε στην κατηγορία των έργων που με ενδιέφεραν μετά όμως σκέφτηκα ότι ο κόσμος σήμερα έχει ανάγκη από ψυχαγωγία, από συγκίνηση και από γέλιο. Ζούμε σε μια εποχή που ο προβληματισμός είναι τόσο κυρίαρχος στην πραγματική μας ζωή που ο θεατής θέλει να πάει στο θέατρο να πάρει ανάσα. Να ξεφύγει παρακολουθώντας ένα απλό παραμύθι.

Ίσως κι εγώ να ήθελα ένα διάλειμμα και μία καινούργια πρόκληση. Ήθελα να δω πως μπορώ να ανταπεξέλθω  με ένα τέτοιο έργο και σε ένα θέατρο που ανήκει στα λεγόμενα πιο εμπορικά χωρίς όμως να προδώσω την ταυτότητα και την αισθητική μου. Απ‘ ότι φαίνεται από τις αντιδράσεις του κοινού και από τις κριτικές το στοίχημα ευτυχώς πέτυχε.

Έχεις δημιουργήσει μια άκρως επιτυχημένη και ζηλευτή συνεργασία με την Ναταλία Τσαλίκη. Είναι εύκολο να δέσουν 2 άτομα επί σκηνής και αυτή η εικόνα να βγει στο κόσμο?

Κάποιες φορές είναι εύκολο και κάποιες άλλες όχι. Δεν μπορείς να το γνωρίζεις εκ των προτέρων αυτό. Κάθε σχέση είναι ένα ταξίδι που δεν μπορείς να ξέρεις από πριν πως θα εξελιχθεί. Βέβαια η σκηνική χημεία δεν προυποθέτει οπωσδήποτε και την προσωπική. Μπορεί στην συνεργασία πάνω στην σκηνή η διαδικασία να λειτουργεί και στην προσωπική επαφή όχι.

Πως βλέπεις τη πορεία του ελληνικού θεάτρου τα τελευταία χρόνια? Θεωρείς ότι η υπερπληθώρα των θεατρικών παραγωγών στις μέρες μας αποτελεί ένα αισιόδοξο στοιχείο ή πολλές φορές αγχώνει το θεατή?

Το θέατρο και γενικά ο πολιτισμός περνούν βαθιά κρίση όπως και πολλά άλλα πέραν της οικονομίας. Δεν θεωρώ όμως ‘ότι αυτό συμβαίνει μόνο στην χώρα μας καθώς η Ευρώπη περνάει κρίση γενικά σε όλα τα επίπεδα. Βιώνουμε ένα τέλος εποχής και δεν ξέρουμε ούτε που αυτό θα καταλήξει ούτε πότε τα πράγματα θα ορθοποδήσουν ξανά. Σε μία τέτοια περίοδο εμείς που ασχολούμαστε με το θέατρο αναγκαζόμαστε να κάνουμε κάποιες υποχωρήσεις. Για μένα το σημαντικό είναι να μην προδώσεις τις αρχές και την ταυτότητά σου. Σε τέτοιες εποχές ή κάνεις κάποιες υποχωρήσεις και προχωράς γιατί αγαπάς αυτό που κάνεις ή σταματάς.

Δεν με ενοχλεί τόσο η υπερπληθώρα παραστάσεων. Περισσότερο με ενοχλεί η φτήνια και η προχειρότητα και το χειρότερο είναι ότι ο θεατής εξοικειώνεται με αυτά. Η τηλεοπτική φτήνια και η κακή αισθητική έχουν εισχωρήσει στο θέατρο και μάλιστα κάποιες φορές γίνονται και μεγάλες επιτυχίες.

Έχεις περάσει όλα αυτά τα χρόνια από σπουδαίες παραγωγές στη τηλεόραση μέσα από τις οποίες σε αγάπησε θερμά ο κόσμος. Πώς βλέπεις το σημερινό τηλεοπτικό πεδίο? Ξεχωρίζεις κάτι?

Δυστυχώς δεν μπορώ να ξεχωρίσω τίποτα. Η τηλεόραση δεν ποντάρει πια στην μυθοπλασία. Ζούμε την εποχή των μαγειρικών συνταγών, του κουτσομπολιού, των ρούχων και των realities.

Πριν λίγα χρόνια αναχώρησες για το Βερολίνο στο οποίο έμεινες αρκετό διάστημα. Αν ερχόταν σήμερα μια επαγγελματική πρόταση από το εξωτερικό, θα ήσουν διατεθειμένος να βρεθείς για κάποιους μήνες εκτός της Ελλάδας?

Δούλεψα έξι χρόνια στο θέατρο στο Βερολίνο και στο Αμβούργο και η εμπειρία αυτή ήταν πολύ σημαντική για την ζωή μου. Oι επαγγελματικές μου σχέσεις με τα θέατρα που δούλεψα εκεί ευτυχώς συνεχίζονται. Τον Μάρτιο του 2020 ξεκινάω πρόβες στο Αμβούργο στο Ernst-Deutsch-Theater με το έργο Träum weiter της Nesrin Samdereli.

Εν έτη 2019 τι είναι αυτό που ακόμα σε γοητεύει στη δουλειά σου και τι είναι αυτό το οποίο σε απωθεί?

Με γοητεύει το ψάξιμο ενός κειμένου. Τα κείμενα που δημιουργούν ζωή και κόσμους. Με γοητεύουν επίσης οι καλλιτέχνες που μιλούν μέσω της τέχνης προσωπικά. Από την άλλη με απωθούν τα ψώνια, οι νάρκισσοι και οι ξερόλες.

Πως βλέπεις τη σημερινή γενιά των ηθοποιών που μπαίνουν στο επάγγελμα της υποκριτικής? Αν συναντήσεις προσωπικά έπαρση στο χώρο, πώς αντιδράς?

Λόγω του ότι διδάσκω επίσης σε κάποιες δραματικές σχολές, έχω πει πολλές φορές ότι είναι κρίμα που τα νέα παιδιά ξεκινούν να πραγματοποιήσουν τα καλλιτεχνικά τους όνειρα σε αυτήν την δύσκολη εποχή. Εγώ ευτυχώς έζησα στο ξεκίνημά μου τα χρόνια της (έστω και πλαστής) ευημερίας. Δυστυχώς για τους νέους η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη.

Υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι νέοι ηθοποιοί αλλά δεν γίνονται πολλές καλές θεατρικές δουλειές. Επίσης δεν μπορούν να ζήσουν δουλεύοντας στο θέατρο γιατί οι αμοιβές είναι πολύ μικρές έως ανύπαρκτες. Θέλει πολλά κότσια και πολύ θέληση για έναν νέο που ξεκινά τώρα να ασχοληθεί με το θέατρο και να τα καταφέρει. Θέλει πάθος κάτι που προσπαθώ να τους μεταφέρω κι εγώ. Χωρίς το πάθος δεν μπορείς να τα καταφέρεις στο θέατρο και δυστυχώς αυτό το το έχουν πολύ λίγα παιδιά.

Η έπαρση με απωθεί αφάνταστα. Όταν την συναντήσω θέτω τα όριά μου ώστε αυτή η συμπεριφορά να μην επηρεάσει εμένα και την δουλειά μου.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια? Υπάρχει κάτι στα σκαριά για το επόμενο διάστημα?

Πέρα από την παράσταση στο Αμβούργο τον Μάρτη του 2020 συζητώ κάποιες θεατρικές προτάσεις για τον επόμενο χειμώνα στην Αθήνα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ: ΤΑΣΟΣ ΘΩΜΟΓΛΟΥ

Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος  πρωταγωνιστεί στο έργο “6 μαθήματα χορού σε 6 εβδομάδες”  στο Θέατρο Ιλίσια.

Η τρυφερή ιστορία δυο μοναχικών ανθρώπων, που συναντιούνται στο έργο του Ριτσαρτ Αλφιέρι «Έξι Μαθήματα Χορού σε Έξι Εβδομάδες», παρουσιάζεται στο Θέατρο Ιλίσια, σε απόδοση-σκηνοθεσία Δημοσθένη Παπαδόπουλου.

Ένα έργο που από το 2001 κατακτά τις καρδιές του θεατρικού κοινού σε όλο τον κόσμο και γνωρίζει πάντα πολύ μεγάλη επιτυχία όπου και αν έχει παρουσιαστεί.

Δύο ασύμβατοι κόσμοι μέσα από τη μουσική και το χορό έρχονται κοντά για να μιλήσουν για τη σκληρότητα, τη μοναξιά, τη διαφορετικότητα, τον εγωισμό των ανθρώπων και την ανάγκη για αγάπη και συντροφικότητα. Μία συγκινητική ιστορία δύο ιδιαίτερων ανθρώπων με πολύ χιούμορ, μουσική και χορό.

Συντελεστές

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Απόδοση – σκηνοθεσία: Δημοσθένης Παπαδόπουλος
Χορογραφίες: Μέμος Ρούσσος
Σκηνογραφία: Γιάννης Μουρίκης
Ενδυματολογία: Γιωργίνα Γερμανού
Σκηνοθεσία Βίντεο: Αλέξανδρος Παπαθανασόπουλος
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Κόκκορη
Διεύθυνση Παραγωγής: Νικηφόρος Βαλτινός 
Παραγωγή: Θέασις – Δράσεις Πολιτισμού

Παίζουν: Ναταλία Τσαλίκη, Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ