Thu. Dec 2nd, 2021
Rate this post

Αποτελεί το φρέσκο αίμα στον χώρο της υποκριτικής με την πορεία της μέχρι και σήμερα να είναι γεμάτη από ξεχωριστές συνεργασίες και αξιόλογες δουλειές.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Η Φιόνα Γεωργιάδη είναι από τα νέα άτομα στο χώρο που ξεχωρίζουν για την σεμνή τους παρουσία, για την θετικότητα που βγάζουν προς τα έξω αλλά και για την ξεχωριστή τους παρουσία πάνω στη σκηνή αλλά και στο γυαλί.

Η ταλαντούχα ηθοποιός με αφορμή τις επιτυχημένες παραστάσεις του έργου “Η ζωή μου στην τέχνη στο Θέατρο σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά το οποίο παρουσιάζεται στο Θέατρο 104, μίλησε στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα!

 

Την φετινή σεζόν σε πετυχαίνουμε στο Θέατρο 104 και στο έργο Η ζωή μου στην Τέχνη. Τι είναι αυτό που έχεις αποκομίσει από το μέχρι τώρα ταξίδι της παράστασης;

Το έργο μας παρουσιάζει επί σκηνής τρία άτομα εκ των οποίων οι δυο είναι ηθοποιοί και ο ένας σκηνοθέτης. Πρόκειται ουσιαστικά για «θέατρο εν θεάτρω». Όλοι μαζί λοιπόν συναντιούνται για να στήσουν μια νέα παράσταση. Τα δυσδιάκριτα όρια μεταξύ ρόλων και ηθοποιών, η διαρκής διάψευση των προσδοκιών και η απόπειρα όλων να επιβληθούν έναντι των συνεργατών τους και μάλιστα μεταχειριζόμενοι, συνήθως, αθέμιτα και άκρως ανταγωνιστικά μέσα συνθέτουν μια μοντέρνα κωμωδία καταστάσεων. Η άριστη επικοινωνία εντός και εκτός σκηνής με τους εξαιρετικούς Δημήτρη Γκοτσόπουλο και Βαγγέλη Σαλευρή έχει αποτελέσει μια υπέροχη βάση για να αποδοθεί επιτυχώς αυτή η σατιρική παρτιτούρα που επιτάσσει το έργο.

Κάτι ακόμα που μου έχει προκαλέσει πολύ θετική εντύπωση είναι η μαεστρία με την οποία ο σκηνοθέτης της παράστασης Θοδωρής Βουρνάς επιλέγει την ομάδα που τον περιβάλλει, από τους συναδέλφους μου επί σκηνής μέχρι όλους τους συντελεστές εκτός σκηνής, οι οποίοι είναι εξαιρετικοί. Όσο ήμουν στην Αμερική έκανα κυρίως θέατρο, στη συνέχεια στην Ελλάδα δούλεψα στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, και ομολογώ ότι μου είχε λείψει αυτή η ανεξάντλητη ενέργεια που σου δίνει το θέατρο.

Τι έχεις λάβει από τα σχόλια και τις κριτικές του κόσμου;

Ο κόσμος μας έχει εκπλήξει πολύ ευχάριστα καθώς φαίνονται να διασκεδάζουν σε όλη τη διάρκεια του έργου και να γελούν αβίαστα, όπως συνήθως μας επισημαίνουν. Αυτό βεβαίως είναι κάτι που μας κάνει κι εμάς χαρούμενους. Δεν είχα διαισθανθεί από την αρχή την επιτυχία του έργου αλλά μπήκα δυναμικά σε αυτή τη κούρσα καθ’ ότι η συνεργασία με τους «συμπαίκτες» μου ήταν και παραμένει απολαυστική. Πολύς κόσμος μας παρομοιάζει «με ένα σώμα» λέγοντας μας για τη δυναμική χημεία που έχουμε πάνω στη σκηνή.

Στη μέχρι τώρα πορεία σου έχεις περάσει από το χώρο της τηλεόρασης με πολύ αγαπημένες δουλειές μέσα από τις οποίες σε έχει ξεχωρίσει ο κόσμος. Φέτος επέστρεψες στο τηλεοπτικό πεδίο με τη συμμετοχή σου στον Πρίγκιπα της Φωτιάς ενώ αυτό το διάστημα σε παρακολουθούμε στο Μην Ψαρώνεις το οποίο έχει αφήσει το δικό του στίγμα. Πώς βλέπεις το φετινό τηλεοπτικό πεδίο με την άνοδο της μυθοπλασίας;

Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια η μυθοπλασία δέχτηκε πλήγμα σε ό,τι αφορά την τηλεόραση. Λόγω της κρίσης, η προβολή νέων σειρών περιορίστηκε, με αποτέλεσμα το κοινό να στραφεί σε άλλου τύπου τηλεοπτικά προγράμματα όπως τα ριάλιτι, καθώς και στο χώρο του Διαδικτύου, όπου κανείς έχει απεριόριστη πρόσβαση σε παραγωγές του εξωτερικού.

Ως θεατής κάποιες φορές θα επιλέξω να παρακολουθήσω σειρές του εξωτερικού διότι αποτελούν συχνά μάθημα τόσο σε ό,τι αφορά στην υποκριτική όσο και στο μοντάζ και στη φωτογραφία που χρησιμοποιούν. Παρ’ολα αυτά, νομίζω ότι η ελληνική τηλεόραση επανέρχεται δριμύτερη σιγά σιγά. Για το νέο σήριαλ του ANT1 Μην Ψαρώνεις, όπου έχω τη χαρά να συνεργάζομαι με πολύ έμπειρους και γενναιόδωρους συνεργάτες υπό την καθοδήγηση του εξαιρετικού σκηνοθέτη μας Πιέρρου Ανδρακάκου, ακούω συχνά ότι θυμίζει τα παλιά καλά σήριαλ της τηλεόρασης. Μας έχει υποδεχθεί ζεστά το κοινό και αυτό μας δίνει μεγάλη χαρά.

Πώς έχει βιώσει τη δημοσιότητα που έχεις λάβει μέχρι και σήμερα;

Η δημοσιότητα έκανε την εμφάνιση της στη ζωή μου όταν ξεκίνησα να παίζω στο Μπρούσκο. Στην αρχή με ξάφνιασε γιατί έβλεπα ανθρώπους να με δείχνουν στο δρόμο και να σιγοψιθυρίζουν. Σύντομα το συνήθισα. Αφ’ ενός γιατί η τηλεόραση λειτουργεί ως πανηγύρι, δηλαδή όσο προβάλλεσαι τόσο μεγαλύτερη είναι και η αναγνωρισιμότητα, ενώ έπειτα καταλαγιάζει. Και αφ’ ετέρου γιατί είναι μόνον θετικό το να ξέρεις ότι η δουλειά σου γίνεται αποδεκτή και αγαπητή στον κόσμο.

Πώς βιώνεις τη νέα τάση της επικοινωνίας με τα social media να έχουν εισβάλλει πραγματικά στη καθημερινότητα μας;

Τα social media δεν είναι το δυνατό μου σημείο (γέλια). Παρ’ όλα αυτά, είναι σημείο των καιρών μας και δη κομμάτι της δουλειάς μου οπότε το αντιμετωπίζω αναλόγως, δηλαδή λειτουργικά. Δεν με αφορά η συνεχής προώθηση, δημοσιεύω όταν υπάρχει κάτι νέο να μοιραστώ. Η δημοσίευση μιας ιδιωτικής μου στιγμής δεν είναι κάτι που μου προσθέτει, γι’ αυτό και το αποφεύγω, χωρίς ωστόσο να το αφορίζω.

Έχεις βρεθεί στο παρελθόν στο εξωτερικό με τις σπουδές σου στην Νέα Υόρκη. Αν τα πράγματα στη χώρα δεν ήταν τόσο ευοίωνα φτάνοντας στο όριο, θα βρισκόσουν ξανά στο εξωτερικό δουλεύοντας στο αντικείμενο της δουλειάς σου για κάποιο χρονικό διάστημα;

Αν τα πράγματα δεν ήταν ευοίωνα για έναν ηθοποιό εδώ, αμφιβάλλω αν θα ήταν ευοίωνα αλλού (γέλια). Πάντως, προσωπικά σπούδασα στην Νέα Υόρκη γιατί ανέκαθεν μου ασκούσε μια ιδιαίτερη έλξη και είναι πράγματι η Μέκκα των Τεχνών. Διατηρώ τις σχέσεις μου με την Αμερική, αφού έχω μια ενεργή ατζέντη που με εκπροσωπεί στις ΗΠΑ και στο Λονδίνο. Το επάγγελμα μας είναι νομαδικό, επομένως θα πήγαινα παντού αν μια επαγγελματική πρόταση με εξέφραζε αισθητικά.

Το ότι έγινες ευρέως γνωστή μέσα από το Μπρούσκο από το οποίο σε αγάπησε πολύ ο κόσμος, σε έφερε αντιμέτωπη με την ταμπέλα του “τηλεοπτικού ηθοποιού”;

Αυτή την λογική διαχωρισμού την ακούω συχνά να υπάρχει στη δουλειά μας αλλά θα ήταν άδικο να πω ότι την έχω βιώσει. Όταν μου έγινε η πρόταση να συμμετάσχω στο Μπρούσκο, άρτι αφιχθείσα από την Αμερική, δεν γνώριζα απολύτως τίποτα για τον καλλιτεχνικό χώρο στην Ελλάδα, αφού έφυγα από εδώ ως δικηγόρος. Ήταν λοιπόν χαρά μου που με επέλεξαν και με τίμησαν με έναν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακριβώς μετά μου έγινε η πρόταση να συμπρωταγωνιστήσω με τον Κ. Μαρκουλάκη στην τελευταία ταινία του Ν. Περάκη και της Κατερίνας Μπέη “Success Story” με ένα πολύ αξιόλογο καστ, πράγμα που στάθηκε η αφορμή να με γνωρίσει καλύτερα ο καλλιτεχνικός κόσμος και δη ο κινηματογραφικός.

Δεν θεωρώ ότι έχω εγκλωβίσει τον εαυτό μου σε συγκεκριμένους ρόλους και για να είμαι ειλικρινής ούτε θα ήθελα να το κάνω ποτέ. Άλλωστε, η εναλλαγή παραστάσεων και ιδιοτήτων ήταν κάτι που από την αρχή με συγκίνησε στην τέχνη της υποκριτικής.

H όμορφη παρουσία αποτέλεσε ένα πλεονέκτημα στα μέχρι τώρα βήματα σου ή ένα μειονέκτημα με πολλούς να στέκονται μόνο εκεί;

Δεν έχω αντιμετωπίσει μια τέτοιου είδους λογική μέχρι σήμερα. Σίγουρα «το να γράφεις» μπροστά σε μια κάμερα είναι σημαντικό για τη δουλειά μας, αλλά είναι επίσης πολύ σχετικό. Έχω παρατηρήσει αρκετούς ανθρώπους, που θεωρητικά είναι λιγότερο εμφανίσιμοι, μπροστά στην κάμερα να φανερώνουν μια τόσο ενδιαφέρουσα φυσιογνωμία, που είναι ακριβώς αυτό που αναζητά ο σκηνοθέτης. Όπως έχω δει και το ανάποδο, όμορφοι (με τα αντικειμενικά μάλλον κριτήρια) άνθρωποι να μην παρουσιάζουν ενδιαφέρον κινηματογραφικά. Πάντως, θυμάμαι χαρακτηριστικά τον καθηγητή μου στην ‘υποκριτική στην κάμερα’: «Υπάρχουν παρά πολλές ωραίες παρουσίες, ιδίως στην πόλη αυτή, αλλά αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα». Στην Νέα Υόρκη, όπου ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος, βιώνεις ξεκάθαρα το ότι, μόνον όποιος κάνει τη δουλειά του σωστά, αναγνωρίζεται. Άλλωστε, κατ’ εμέ, το πιο ιδιαίτερο και ελκυστικό που έχει η υποκριτική να προσφέρει σε έναν ηθοποιό είναι, το να γνωρίσει τον εαυτό τον σε αυτό το βαθμό που ύστερα θα είναι σε θέση να τον αποδομήσει πλήρως.

Εν έτη 2019 τι είναι αυτό που σε γοητεύει στη δουλειά σου;

Συνεχώς ονειρεύομαι νέα πράγματα! Οι ωραίες συνεργασίες μου δίνουν μεγάλη δύναμη. Το ίδιο το υποκριτικό παιχνίδι και η εναλλαγή των παραστάσεων, που συμβαίνει μέσα από τους ρόλους, συνεχίζει να με εξιτάρει. Μέχρι τώρα έχω υπάρξει τυχερή στην πορεία μου και είμαι ευγνώμων.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

H παράσταση μας «Η Ζωή μου στην Τέχνη» συνεχίζει δυναμικά στο Θέατρο 104 μέχρι και τη Μ. Τρίτη 23/4. Τηλεοπτικά συνεχίζω τα γυρίσματα για το Μην Ψαρώνεις, το οποίο θα συνεχιστεί και για δεύτερη χρόνια… Πρόκειται για μια δουλειά που έχει αγαπηθεί ήδη από τον κόσμο και ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει. Βρίσκομαι σε μια διαρκή εγρήγορση. Συζητάω κάποια πράγματα τα οποία δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμα.

Ευχαριστώ πολύ

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ