Thu. Dec 2nd, 2021
Rate this post

Όλα αυτά τα χρόνια μας έχει χαρίσει υπέροχες ερμηνείες και τραγούδια που μένουν μέχρι και σήμερα διαχρονικά στο χρόνο.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Δεν σταματάει στιγμή να αναζητάει το καινούργιο, να ρισκάρει και να μας εκπλήσσει με τις επαγγελματικές της επιλογές. Η αρχή έγινε τη φετινή σεζόν με το θεατρικό της ντεμπούτο στη σκηνή του Θεάτρου Παλλάς στο έργο Ζητείται Ψεύτης στο οποίο απόσπασε πολύ ενθαρρυντικά σχόλια κάνοντας πολλούς να αναρωτηθούν τον λόγο που δεν το είχε επιχειρήσει παλαιότερα.

Το φετινό καλοκαίρι επιστρέφει στο θεατρικό σανίδι καθώς συμμετέχει στο άκρως επιτυχημένο Toc Toc με το οποίο θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα. Η Αποστολία Ζώη με αφορμή το καλοκαιρινό ταξίδι του Τoc Toc, μιλάει στο Checkinart και στον Πάνο Σταματόπουλο για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα!

Έπειτα από το επιτυχημένο σου ντεμπούτο στη θεατρική σκηνή του Παλλάς και στο έργο “Ζητείται Ψεύτης”, βρίσκεσαι σε σύντομο χρονικό διάστημα ξανά στο σανίδι με τη παράσταση Τoc Toc. Πως νιώθεις γι’αυτό το νέο βήμα;

Η αλήθεια είναι ότι βρέθηκα αρκετά σύντομα πάνω στη σκηνή. Ήταν κάτι που δεν το περίμενα καθόλου καθώς είχα στο μυαλό μου ότι αυτό μπορεί να γίνει αρκετά αργότερα και όχι με αυτή την μορφή καθώς πλέον μιλάμε για καθαρά “πρόζα” χωρίς να υπάρχει το κομμάτι του τραγουδιού. Πρόκειται για ένας ρόλος και ένας άνθρωπος που πρέπει να τον χτίσεις από την αρχή και να τον δημιουργήσεις ώστε να πάρει σάρκα και οστά.

Είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι σε αυτή τη παράσταση και νιώθω μεγάλη σιγουριά που με σκηνοθετεί ο Κώστας Σπυρόπουλος ο οποίος είναι υπεύθυνος και για την συνολική παραγωγή αυτής της δουλειάς. Είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ πολύ και στον οποίο διέκρινα αρκετές αρετές μέσα από την γενικότερη διαδικασία των προβών, κάτι που με βοήθησε πολύ ώστε να είμαι πιο “ανοιχτή” ως ηθοποιός αλλά και ως άνθρωπος. Από τη πρώτη στιγμή μου ενέπνευσε μια τεράστια εμπιστοσύνη και σιγουριά γι’αυτό και είπα αμέσως το ναι σε συνδυασμό με την παρουσία δύο καλών μου φίλων στη παράσταση όπως είναι η Ναταλία Δραγούμη και ο Δημήτρης Σταρόβας το οποίο δεν μου άφησε πολλά περιθώρια να το σκεφτώ πάρα πολύ. Ολοκληρώνοντας είχα την χαρά να γνωρίσω τον Νίκο Πολυδερόπουλο και την Φωτεινή Ντεμίρη, δυο άτομα που δεν γνώριζα εξαρχής και με τους οποίους έχω δημιουργήσει μια εξαιρετική σχέση αλλά και με την υπόλοιπη ομάδα με την οποία περνάμε υπέροχα και κάνουμε πλάκα μεταξύ μας σε βαθμό που δεν ξέρω αν μπορούμε να παίξουμε και να επανέλθουμε στη φυσιολογική μας ροή.

Αν σου ζητούσα να μου περιγράψεις πως ήταν η Αποστολία στην πρώτη πρόβα του Ζητείται Ψεύτης και αντίστοιχα στου Toc Toc, τι θα μου έλεγες;

Είναι μια εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση στην μια δουλειά αλλά και στην άλλη. Με την σκηνή δεν αντιμετώπισα κανένα απολύτως θέμα. Το ζητούμενο ήταν μέχρι να φτάσω στο σημείο τον οργανισμό μου να αντιληφθεί τι άνθρωπο υποδύομαι και πως θα τον προσεγγίσω. Όταν γίνει αυτό το κλικ μέσα μου, τότε περνάω πολύ όμορφα χωρίς να σημαίνει ότι και πριν από αυτό δεν περνάω όμορφα απλώς στην αρχή βρίσκομαι στην διαδικασία της αναζήτησης το οποίο κάποιες φορές μπορεί να είναι κάπως πιεστικό. Μόλις νιώσω έτοιμη γι’αυτό που καλούμαι να κάνω και κλειδώσω σε αυτό, τότε για μένα είναι κάτι το φανταστικό, σαν να βρίσκομαι σε μια παιδική χαρά.

Τι θα δει ο κόσμος από σένα στο Τoc Toc;

Με το Toc Toc θα βρεθούμε σε πολλούς σταθμούς σε όλη τη χώρα όπου ο κόσμος θα έχει την ευκαιρία να μας απολαύσει από κοντά. Πρόκειται για ένα πολύ αγαπητό έργο το οποίο αγγίζει ένα ζήτημα όπως είναι οι ψυχαναγκασμοί το οποίο όλοι λίγο-πολύ έχουμε αντιμετωπίσει είτε σε μικρό είτε σε μεγάλο βαθμό και το οποίο υπάρχει γύρω μας είτε το παρατηρούμε είτε όχι. Εγώ υποδύομαι μια κοπέλα που λέγεται Λίλυ η οποία πάσχει από το σύνδρομο της παλιλαλίας και της ηχολαλίας μέσα από το οποίο επαναλαμβάνει τις φράσεις, το οποίο είναι κάτι πιο βαθύ από την επανάληψη των φράσεων καθώς είναι ένα θέμα πιο ριζωμένο μέσα της.

Πρόκειται για ένα πολύ αθώο κορίτσι και μια κοπέλα που έχει πολύ όρεξη για ζωή αλλά έχει κλειστεί στο καβούκι της και στο δικό της κόσμο καθώς αντιλαμβάνεται τι έχει και το οποίο δεν την αφήνει να εξελιχθεί. Όλη η ομάδα λοιπόν με τον τρόπο που εμπλέκονται στον προθάλαμο του ιατρείου, ουσιαστικά σώζουν ο ένας τον άλλον και μετά από αυτή την εμπειρία βλέπουν με μια διαφορετική ματιά την πάθηση που αντιμετωπίζουν, κάτι που είναι ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα. Όλο αυτό συμβαίνει με τρομερή αγάπη. Το Τoc Toc με πιάνει ακριβώς τη στιγμή που νιώθω ότι μόνο με αγάπη μπορώ και ξεπερνάω τα πάντα και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Πάνω στη σκηνή παρατηρούμε ότι με την αγάπη όλα ξεπερνιούνται και αυτό είναι κάτι σοκαριστικό.

Όλα αυτά τα χρόνια της πορείας σου είσαι από τα πολύ τυχερά άτομα στο χώρο καθώς έχεις πραγματοποιήσει μια σειρά από αξιόλογες συνεργασίες με επιτυχημένα άτομα του χώρου. Αν γυρνούσες πίσω το χρόνο και κοίταζες τις επαγγελματικές σου επιλογές αλλά και συνεργασίες, θα άλλαζες κάτι;

Αν ήμουν στενοχωρημένη σήμερα θα έλεγα ότι κάποια πράγματα θα τα διαχειριζόμουν με διαφορετικό τρόπο αλλά το σήμερα με βρίσκει χαρούμενη με τις επιλογές που έχω κάνει. Αν άλλαζα κάτι από το παρελθόν μου, θα μπορεί να μιλάγαμε για ένα άλλο αποτέλεσμα και να με έβρισκε κάπως στενοχωρημένη. Από τη στιγμή που είμαι καλά μέσα μου και δεν ντρέπομαι για κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για μένα, θα έλεγα ότι δεν θα άλλαζα κάτι.

Σίγουρα έχω κάνει πολλά λάθη αλλά αυτά είναι υπαίτια για την κατάσταση την οποία βιώνω αυτή τη στιγμή και που η πορεία μου με οδηγεί και σε διαφορετικούς δρόμους πέραν του θεάτρου. Όλα αυτά τα χρόνια δοκιμάζομαι σε διαφορετικά πράγματα και σε νέους χώρους, σε πιο εναλλακτικές σκηνές και με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο, κάτι που με χαροποιεί πολύ. Πριν είκοσι μέρες περίπου βρέθηκα σε ένα πιο παρεϊστικο χώρο όπως ήταν το El Convento Del Arte στον οποίο ένιωσα μαγικά έχοντας δίπλα μου ένα πιάνο και μια κιθάρα με όλο το κόσμο να είμαστε μια μεγάλη παρέα σε ένα κοινό μουσικό ταξίδι. Αυτό δεν συγκρίνεται με οτιδήποτε που μπορεί να είναι μια τεράστια παραγωγή και το οποίο θα σου δώσει μια μεγάλη επιτυχία αλλά η ψυχή σου τρέφεται από αυτό με μένα καλλιτεχνικά να αποζητώ αυτή τη συνθήκη.

Τι να περιμένει ο κόσμος από σένα μελλοντικά;

Επιθυμώ να αναδείξω λίγο περισσότερο την ερμηνευτική μου πλευρά στο τραγούδι καθώς θεωρώ ότι ήρθε ο καιρός να γίνει. Εύχομαι να έρθει στο δρόμο μου ένα πολύ καλό τραγούδι το οποίο θα ταιριάζει σε μένα και να είναι αυτό που θέλει και λέει η ψυχή μου. Βρίσκομαι συνεχώς στο στούντιο ηχογράφησης και δοκιμάζω νέα ακούσματα. Ο λόγος που δεν έχω κυκλοφορήσει ένα νέο τραγούδι αυτό το διάστημα είναι διότι τα τραγούδια που βρέθηκαν μπροστά μου δεν με κάλυπταν 100% και έτσι επέλεξα να πάω με το δρόμο που με φοβίζει και να μην κυκλοφορήσω ένα νέο τραγούδι παρόλο που είχα προγραμματίσει να κυκλοφορήσω μια νέα δουλειά τον Μάιο.

Είναι τρομακτικό να απέχεις και να μην είσαι συνέχεια ενεργή στη συνείδηση του κόσμου αλλά και του μουσικού χώρου. Επέλεξα αυτό το δρόμο διότι δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις οπότε αυτή τη στιγμή προσανατολίζομαι ακριβώς στα μουσικά μονοπάτια που θέλω και έχει ανάγκη η ψυχή μου και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα μπορώ να παρουσιάσω καινούργιο υλικό στο κόσμο.

Έχεις βιώσει ποτέ σου σε περιόδους που δεν έχεις κυκλοφορήσει ένα νέο κομμάτι ότι ο κόσμος σε “ξεχνάει” και ότι θεωρεί ότι δεν είσαι στο χώρο;

Χρειάζεται να υπάρχει μια σταθερή παρουσία διότι ο κόσμος θέλει να βλέπει από σένα και καινούργια πράγματα. Παρ’ όλα αυτά οι άνθρωποι που πραγματικά σε ακολουθούν και σε στηρίζουν, μπορούν να αντιληφθούν και το ανθρώπινο της υπόθεσης και είναι πάντα δίπλα σου και αποτελούν στήριγμα σου. Από την άλλη οι άνθρωποι που είναι προσκολλημένοι στην επιφάνεια και αναζητούν το σουξέ της στιγμής δεν θα σε ακολουθήσουν και ίσως να χάσεις πολύ κόσμο από κοντά σου.

Για μένα το πιο σημαντικό για έναν καλλιτέχνη είναι να έχει πορεία και εξέλιξη μέσα στο χρόνο και να μπορεί να μείνει μέσα στο χώρο για πολλά χρόνια, κάτι που είναι και δική μου επιθυμία. Πλέον συνειδητοποιώ ότι είμαι ήδη δεκαπέντε χρόνια στο χώρο με τα διαλείμματα μου τα οποία ήταν αρκετά σημαντικά αλλά παρ’ όλα αυτά δεκαπέντε χρόνια μετά είμαι εδώ και συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ. Για μένα είναι πολύ σημαντικό ότι ο κόσμος με κράτησε στο χώρο τόσο καιρό. Αυτή τη στιγμή έχω εστιάσει περισσότερο στην χαρά που μου δίνει η δημιουργία και αυτό θα ακολουθήσω γιατί μόνο αυτό με κάνει χαρούμενη. Ακολουθώ τον δρόμο της χαράς.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ