ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΑΚΑΤΟΣ:”ΣΕ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΑ ΜΕ ΧΑΛΑΣΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΔΩ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΞΙΜΟ ΠΡΕΣΒΕΥΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ”

Είναι από τους ηθοποιούς που έχουν αγαπηθεί θερμά για τις θεατρικές αλλά και κινηματογραφικές τους δουλειές οι οποίες κρίνονται με άριστα τόσο σε εμπορικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο.

Είναι αυθεντικός σε αυτό που κάνει, δουλεύει σκληρά και συνεχίζει με την ίδια δύναμη και όρεξη παρουσιάζοντας μας κάθε φορά κάτι το διαφορετικό.

Ο σπουδαίος Στάθης Σταμουλακάτος λίγο πριν την τρίτη χρονιά της επιτυχημένης παράστασης “Εθνικός Ελληνορώσων” η οποία ανεβαίνει την φετινή σεζόν στον Τεχνοχώρο Cartel για είκοσι παραστάσεις, μιλάει στον Πάνο Σταματόπουλο και στο Checkinart!

Την φετινή θεατρική σεζόν θα βρίσκεσαι γι’ άλλη μια φορά στον θίασο της παράστασης “Εθνικός Ελληνορώσων” η οποία ανεβαίνει αυτή την φορά στον τεχνοχώρο Cartel για 20 μόλις παραστάσεις. Τι αγαπάς σε αυτή τη δουλειά;

Aρχικά αγαπώ όλη την ομάδα η οποία απαρτίζει αυτή τη δουλειά. Από τη στιγμή που ο Γ. Παλούμπης μου έκανε αυτή τη πρόταση, εξέτασα το κείμενο το οποίο ήταν πολύ καλό και στη συνέχεια το γεγονός ότι θα συνεργαζόμουν μαζί του αλλά και με έναν εξαιρετικό θίασο, με έκανε να πω το ναι και θεωρώ ότι έκανα μία από τις καλύτερες επιλογές.

Τι είναι αυτό που κρατάς από το έργο και την συνεργασία σου με τους υπόλοιπους συναδέλφους μέχρι και σήμερα;

Kρατάω την ουσιαστική συνεργασία μου με αυτή την ομάδα την οποία δεν γνώριζα εξαρχής αλλά και το ότι αυτό το έργο μιλάει για την γενικότερη ψυχοσύνθεση των ανδρών. Αυτή η ομάδα των ανδρών κρατάει κάποιους σκελετούς μέσα στη ντουλάπα οι οποίοι την κατάλληλη σκηνή βγαίνουν στην επιφάνεια.

Όλα αυτά τα χρόνια δίνεις δυναμικά το παρών σε θεατρικές δουλειές οι οποίες ξεχωρίζουν στα μάτια του κόσμου και κρίνονται άκρως επιτυχημένες. Πώς κρίνεις το θεατρικό πεδίο γύρω σου αλλά και τον πολύ μεγάλο αριθμό των παραστάσεων στην Αθήνα;

Από την μια θεωρώ ότι αυτός ο μεγάλος αριθμός των παραστάσεων είναι καλός διότι δίνεται η δυνατότητα σε πολλούς ηθοποιούς να εξασκηθούν πάνω σε αυτό που αγαπάνε. Από την άλλη είναι κακός διότι πλέον όλοι οι χώροι μπορούν να μετατραπούν σε θέατρα και έτσι μοιραία προκύπτει ένας ανταγωνισμός μεταξύ των σκηνών που έχουν επενδύσει πολύ σε αυτή τη δουλειά και στις σκηνές που έχουν επενδύσει λιγότερο σε αυτό. Δεν είμαι καθόλου αρνητικός σε όλο αυτό ούτε επικρίνω κανέναν απλά θεωρώ ότι υπάρχει ένας τρομερός πληθωρισμός στα πράγματα ο οποίος φέρνει σίγουρα και τα καλά αλλά και τα κακά του.

Τι είναι αυτό που θα σε χαλάσει σε μια δουλειά στην οποία είσαι μέρος της;

Σε μια δουλειά θα με χαλάσει αν δεν δω αλήθεια διότι με το παίξιμο πρεσβεύω την αλήθεια και μόνο. Οι παραστάσεις οι οποίες για κάποιο τρόπο θέλουν να εντυπωσιάσουν δεν θα με βρουν σύμφωνο χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα τις παρακολουθήσω αλλά σίγουρα δεν θα μου κεντρίσουν θετικά το ενδιαφέρον.

Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να πεις το ναι σε μια νέα δουλειά;

Σίγουρα ένα σημαντικό κομμάτι είναι και το οικονομικό ζήτημα καθώς ζω από αυτό που κάνω. Έχω αποφασίσει ότι και ένα μεγάλο μέρος του είναι και το βιοποριστικό αλλά όταν σου γίνεται μια αρκετά αξιόλογη πρόταση με έναν πολύ ενδιαφέρων ρόλο και έναν σημαντικό σκηνοθέτη κάποιες στιγμές κάνεις λίγο πέρα το οικονομικό θέμα και επικεντρώνεσαι στο κομμάτι της δουλειάς.

Με την σχέση σου με τους ανθρώπους είναι τελείως διαφορετικά καθώς δεν μπορείς να πεις εύκολα ότι δεν ταιριάζεις τόσο πολύ με έναν σκηνοθέτη καθώς είσαι επαγγελματίας και καλείσαι να φέρεις εις πέρας την δουλειά σου.

Τα τελευταία χρόνια έχεις λάβει τεράστια αγάπη από το κόσμο μέσα από τις θεατρικές σου δουλειές με τις παραστάσεις “Εθνικός Ελληνορώσων” , “Στέλλα Κοιμήσου” και “Άγριος Σπόρος” να έχουν βρεθεί στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των θεατών. Τι κρατάς από αυτές τις μεγάλες επιτυχίες; Ήταν ποτέ άγχος για σένα αυτή η μεγάλη επιτυχία για την επιλογή των επόμενων projects;

Δεν σκέφτομαι ποτέ με αυτό τον τρόπο. Όσον αφορά τον Άγριο Σπόρο, ήταν ένα έργο το οποίο είχα παρακολουθήσει από κοντά και μου άρεσε πολύ και στο οποίο έκανα αντικατάσταση στον ρόλο που υποδυόταν ο αξέχαστος Τάκης Σπυριδάκης. Αγαπώ πολύ αυτό το έργο και αυτός είναι και ο λόγος που συνεχίζω να βρίσκομαι σε αυτό. Από την άλλη στο Στέλλα Κοιμήσου λόγω του ότι μιλάμε για ένα έργο αυτοσχεδιασμού, δεν γνωρίζαμε καθόλου πώς θα κινηθούμε και τελικά στην πορεία έφτασε πολύ ψηλά και αγαπήθηκε θερμά από το κοινό. Τέλος στο έργο Εθνικός Ελληνορώσων μου άρεσε από την αρχή το κείμενο αλλά και η ομάδα γύρω μου και έτσι αποφάσισα να δεχτώ αυτή την πρόταση. Μιλάμε για μια καταπληκτική ομάδα με την οποία διασκεδάζουμε συνεχώς και αγαπάμε πολύ αυτό που κάνουμε.

Όλα αυτά τα χρόνια είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος στις θεατρικές αλλά και στις κινηματογραφικές σου υποχρεώσεις με δουλειές που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στο χώρο. Στη τηλεόραση δεν σε έχουμε δει τόσο ενεργά. Θα ήταν επιθυμία σου να παίξεις σε μια νέα σειρά στο γυαλί;

Στη τηλεόραση έχω κάνει κάποιες οντισιόν για κάποιες δουλειές οι οποίες δεν προχώρησαν στο τελικό στάδιο. Την φετινή σεζόν θα έπαιζα σε ένα σήριαλ αλλά λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας αλλά και χρόνου γυρισμάτων, αποφασίσαμε να μην προχωρήσουμε σε αυτή τη δουλειά. Αν μου προταθεί μια αξιόλογη δουλειά στο μέλλον, είμαι αρκετά θετικός για να βρεθώ τηλεοπτικά.

Eίσαι από τους ηθοποιούς που συνεργάζεσαι με νέα παιδιά στο επάγγελμα στα οποία δίνεις χώρο αλλά και χρόνο για να εξελιχθούν. Τι παίρνεις από την συνεργασία σου με τα νέα παιδιά;

Όταν δεν είσαι κομπλεξικός, παίρνεις την φρεσκάδα αυτών των παιδιών και τους θαυμάζεις παράλληλα. Όταν βλέπω νέα παιδιά να παίζουν καλά, νιώθω γεμάτος και πολύ χαρούμενος. Ακόμα και στη παράσταση “Εθνικός Ελληνορώσων” στην οποία είμαστε έξι άνδρες, δεν υπήρξε ποτέ κάποιου είδους ζήλια ή δυσαρέσκεια καθώς είναι συναισθήματα τα οποία έχω αποβάλλει εδώ και πολύ καιρό.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολλά άτομα που δεν έχουν ασχοληθεί με την υποκριτική τα οποία προέρχονται από διαφορετικούς χώρους να ασχολούνται με την υποκριτική και να συμμετέχουν σε σήριαλ και παραστάσεις. Ποια είναι η γνώμη σου σχετικά με αυτό το θέμα;

Aυτό το θέμα έχει ξεκινήσει να συζητιέται από τη στιγμή που αποφοίτησα από την Δραματική Σχολή όπου λέγανε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Πριν δεκαπέντε χρόνια υπήρχαν και άτομα που ήταν μοντέλα ή κάτι άλλο και ασχολούνταν με την υποκριτική. Θεωρώ ότι αυτά τα άτομα είναι σαν διάττοντες αστέρες οι οποίοι έχουν μια λάμψη, θα περάσουν από αυτό το χώρο και μετά θα σβήσουν. Δεν χρειάζεται να κατηγορήσεις κανέναν καθώς ο χρόνος από μόνος του θα τα σβήσει όλα.

Πώς θα αντιδρούσες αν ένα άτομο το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το θέατρο, έμπαινε σε έναν θίασο στον οποίο συμμετείχες;

Δεν μπορώ να κάνω κάτι σε αυτή την περίπτωση καθώς αυτά τα θέματα τα αποφασίζει ο ίδιος ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός μιας δουλειάς. Αν μου ζητηθεί η γνώμη μου για κάτι, φυσικά και θα την εκφράσω αλλά μέχρι σε αυτό το σημείο. Δεν μπορώ να πω σε ένα άτομο να μην ασχοληθεί με αυτό τον χώρο λόγω του ότι δεν τελείωσε μια σχολή. Θεωρώ ότι αυτά τα άτομα θα μείνουν στο χώρο για ένα χρονικό διάστημα και μετά θα χαθούν. Από την άλλη μπορεί κάποιος να δουλέψει σκληρά και έτσι να έχει διάρκεια σε αυτό το χώρο.

Κανένα από αυτά τα άτομα δεν θα κλέψει την δουλειά κανενός. Πιστεύω ότι ίσως κάποιοι από αυτούς παίζουν ένα διακοσμητικό ρόλο διότι βρίσκονται στη δημοσιότητα και διότι ο κόσμος θέλει να τους βλέπει.

Κλείνοντας την πόρτα του καμαρινιού και των προβών, πόσο πολύ σε ακολουθεί η δουλειά στη προσωπική σου ζωή;

Όταν δεν εργάζομαι, προτιμώ να αφιερώνω τον χρόνο αυτό αποκλειστικά σε εμένα και να ξεκουράζομαι από τις επαγγελματικές μου δραστηριότητες. Όταν βρίσκομαι σε ρυθμούς δουλειάς, η παράσταση για μένα τελειώνει περίπου λίγο πριν φτάσω στο σπίτι μου. Μετά από 1-2 ώρες πρέπει να αποφορτιστώ από αυτή τη κατάσταση και να προχωρήσω μπροστά καθώς ότι έγινε – έγινε. Προτιμώ να τα σβήνω όλα και να συνεχίζω ξανά από την αρχή.

Σήμερα η νέα τάση της επικοινωνίας είναι τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης όπως το facebook αλλά και το instagram μέσα από τα οποία πολλά άτομα και συνάδελφοι προωθούν τις δουλειές τους στο κόσμο. Είσαι από τα άτομα που δεν έχουν κάποιο ενεργό λογαριασμό σε αυτά τα μέσα. Πώς βλεπεις αυτή τη νέα τάση που επικρατεί γύρω μας;

Oι πιο πολλοί μου λένε κατά καιρούς να δημιουργήσω έναν προσωπικό λογαριασμό σε αυτά τα μέσα και μπορεί κάποτε να τα πλήρωσα όλα αυτά τα πράγματα διότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να με αναζητούσαν και να με βρίσκανε αλλά αποφάσισα ότι δεν θέλω να εκτεθώ σε ένα τέτοιο σημείο.

Επιθυμώ να επικοινωνώ με τους φίλους μέσω μηνυμάτων και όποιος πραγματικά θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου, θα βρει το τρόπο. Κάποια στιγμή σκεφτόμουν να δημιουργήσω έναν λογαριασμό για να προωθώ τη δουλειά μου στο κόσμο διότι έχει γίνει πολύ πιεστικό το θέμα αυτό αλλά σκέφτηκα τελικά ότι δεν με ενδιαφέρει αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας. Θεωρώ ότι αυτά τα μέσα με περισσότερο το instagram να είναι κάπως ναρκισσιστικά καθώς ο καθένας τραβάει τον εαυτό του φωτογραφίες και όχι κάτι άλλο, κάτι που είναι πολύ υπερβολικό.

Έπειτα από μεγάλες επιτυχίες και συνεργασίες με σπουδαία άτομα του χώρου, χωράει στη ζωή σου ένα νέο καλλιτεχνικό όνειρο;

Έχω στο μυαλό μου πολλά πράγματα τα οποία θα ήθελα να κάνω στο μέλλον απλά καμιά φορά όταν προσπαθώ να ονειρευτώ, για ένα περίεργο τρόπο δεν τα καταφέρνω. Προτιμώ να μην έχω όνειρα και να τα ανακαλύπτω σιγά- σιγά. Μου έτυχε μια δουλειά η οποία θα πραγματοποιηθεί την επόμενη χρονιά και η οποία δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμη για την οποία πέταξα από την χαρά μου που θα συνεργαστώ με τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη. Στα άμεσα σχέδια έχω την προετοιμασία 1-2 ταινιών τις οποίες θα κάνω τον Απρίλιο- Μάιο του 2020 για τις οποίες είμαι επίσης πολύ χαρούμενος.

INFO !

Ο Εθνικός Ελληνορώσων στο CARTEL

Μετά από δύο δυναμικές χρονιές, η ομάδα του Εθνικού Ελληνορώσσων κατεβαίνει ξανά από τα μέσα Οκτωβρίου, σε καινούριο γήπεδο και μόνο για είκοσι παραστάσεις.

Το σύγχρονο νεοελληνικό έργο του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου σε σκηνοθεσία του Γιώργου Παλούμπη, που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, αλλά και αντιδράσεις για την σκληρή και ωμή γλώσσα του, έχει την τύχη αυτή τη χρονιά να ενώσει τις δυνάμεις του με τον Τεχνοχώρο CARTEL, για μια συνομιλία σε έναν κοινό θεατρικό κώδικα.

Έξι παλιοί συμαθητές, φίλοι, γείτονες, σαραντάρηδες πια, βρίσκονται μια φορά τον μήνα στο ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ της παλιάς τους γειτονιάς στο Ελληνορώσων, για να παίξουν ένα “μπασκετάκι” και να ξεσκουριάσουν. Ο πρόσφατος θάνατος ενός συμπαίκτη και φίλου, φέρνει στην παρέα ένα πρόσωπο από τα παλιά, όπου χωρίς την θέλησή του θα ξυπνήσει μνήμες και θα ανατρέψει τα μέχρι τώρα χαλαρά δεδομένα.

Ο Εθνικός Ελληνορώσων δεν είναι αποκλειστικά ένα έργο για μπασκετόφιλους, είναι ένα έργο για μια γενιά παιδιών που χάθηκε μέσα στα ψέμματα και στις κούφιες ζωές των προηγούμενων δεκαετιών. Ένα έργο για τη ζωή που αφήσαμε πίσω σε κάποιο γηπεδάκι, σε κάποια γειτονιά της Αθήνας που όμως πάντα θα είναι εκεί και θα μας περιμένει να την κοιτάξουμε στα μάτια.

“ Όταν ο άντρας φτάνει στα σαράντα, πρέπει να αρχίσει να προσέχει”
Michael Jordan

Πρεμιέρα: Τετ 16/10 19:00 και κάθε Τετάρτη και Παρασκευή στις 19:00 στον Τεχνοχώρο CARTEL






Author: ΠΑΝΟΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *