Sun. Sep 19th, 2021

Έφτασα μεσημέρι αποκαμωμένος και διψασμένος απο τη θάλασσα. Μπήκα αργά κουρασμένα στη μικρή κωμόπολη και άρχισα να κατηφορίζω τα στένα όμορφα καθαρά δρομάκια της Κορώνης.

google.com, pub-6873176564829315, DIRECT, f08c47fec0942fa0

 

καθώς το αυτοκίνητο γλιστρούσε νωχελικά μέσα σαυτό το ζεστό μεσημέρι του καλοκαιριού διαπίστωσα ότι βρισκόμουν  σε μια έρημη πόλη, ότι οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους βιαστικά πριν χρόνια  και ο χρόνος σταμάτησε στην εποχή εκείνη.

Κατέβηκα να παρκάρω στο μικρό λιμανάκι δεξιά του οικισμού κάτω από τη σκιά του επιβλητικού ενετικού κάστρου.

Ένα μικρό καρνάγιο στέκει εκεί. Μη φανταστείτε τίποτε μεγάλο 2 καΐκια ίσα ίσα να χρωματίζουν το τοπίο.

Η θερμοκρασία 36 βαθμούς και αυτή η ζεστή αύρα μου χτύπησε το πρόσωπο. Κινήθηκα προς το κέντρο του οικισμού προς αναζήτηση δροσιάς, περνώντας από μερικά εκπληκτικής αρχιτεκτονικής εγκαταλελειμμένα κτίρια.

περιδιαβαίνοντας τα δρομάκια με τα εμπορικά και τουριστικά μαγαζάκια κατάλαβα τι σήμαινε το να “έχεις μπάρμπα στην Κορώνη” από την αρχοντική ατμόσφαιρα που ήταν διάσπαρτη.

τα ελάχιστα τουριστικά μαγαζάκια με φθηνά βρώμικα αναμνηστικά και ξεβαμμένα απο τον ήλιο μπλουζάκια του στύλ “I LOVE KORONI” και κάτι τέτοια, μάταια περίμεναν μεσημεριάτικα τους τουρίστες.

τα καρώ τραπεζομάντηλα  στα παραλιακά ταβερνάκια στρωμένα καθαρά , αλλα ψυχή δεν υπήρχε. Κάποιες λίγες παρέες σκορπισμένες και καθισμένες στην επιλογή τους που θυμίζει τζόκερ και με κριτήρια προσωπικά του γούστου τους.

μπήκα trip advisor προτάσεις για επιδόρπιο 2 , Dodoni kai Βυζαντινό. Κάθισα Δωδώνη 2 μπάλες μπωλ φούλ γεμάτο καλή επιλογή και ανεμιστήρες τριγύρω μια χαρά τη βγάλαμε.

Επιστροφή, ένα φρέντο εσπρέσσο σκέτο στο χέρι και ξεκινάμε την επιστροφή στη βάση μας την μαγευτική Πύλο, στην οποία θα αναφερθώ σε άλλο οδοιπορικό.

 

Πάλι στενάκια, κεντρική εκκλησία, πίσω απο το ιερό ανηφορικό στενό βγαίνω στον κεντρικό και δεξιά μου η όμορφη κουκλίτσα απλώνει τα πόδια της στον μεσσηνιακό κόλπο και “κορώνα”στο κεφάλη της το επιβλητικό κάστρο.

Άχ Κορώνη μου στέκεις εκεί αγέρωχη, περήφανη κόντρα στο διάβα του χρόνου και στους μίζερους ενοχικούς κατοίκους σου.

Ένα οδοιπορικό του Γιώργου Νικολαΐδη με εξοπλισμό μια gopro και όρεξη για ενημέρωση.

By Giorgos Nikolaidis

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ. ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΙΣΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΓΙΑΤΙ Η ΤΕΧΝΗ ΟΣΟ ΨΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΕΕΙ ΠΑΝΤΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. "Η τέχνη είναι ένα ψέμα που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την αλήθεια." Πάμπλο Πικάσο. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΙXNEΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ. ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΒΟΥΜΕ ΜΕ ΛΑΧΤΑΡΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ - CheckinArt.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ