ΑΤ ΗΟΜΕ ΑΤ ΤΗΕ ΖΟΟ στο ΑΛΚΜΗΝΗ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ – ΚΡΙΤΙΚΗ – ΣΥΜΕΝΤΕΥΞΕΙΣ.

Το 1959 έγραψε ο EDWARD ALBEE το έργο “Zoo story ” (Το πρώτο του έργο).

Είναι ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς συγγραφείς του αμερικανικού θεάτρου. Μεταξύ άλλων δικά του έργα ειναι: ” Ποίος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ? ” “Τρεις ψηλες γυναίκες ” “Ευαίσθητη ισορροπία “
Λίγα λόγια για το έργο
Το έργο χωρίζεται σε 2 μονόπρακτα
Στο πρώτο μέρος βλέπουμε ένα ζευγάρι που φαινομενικά τα έχουν ολα ( 2 κόρες,  2 γάτες,  2 παπαγαλάκια, 2 τηλεοράσεις ) όλα απο δύο.
Η ενδοσκόπηση στη σχέσης τους ξεκινά από κάτι ασήμαντο και μετά αρχίζει η ένταση. Εδώ ακριβώς έρχεται το έργο και θίγει αυτό το πρόβλημα της επικοινωνίας. Της επαφής. Κάποια στιγμή να ξεφύγουν απο τις τυπικούρες και τη ρουτίνα της καθημερινότητας και να βάλουν στο παιχνίδι της σχέσης τους  και τα ζωώδη ένστικτα που απεγνωσμένα ψάχνει να βρεί η Ann στο σύντροφο της.
Κριτική
Ο Peter ( Θανάσης Κουρλαμπάς) τόσο ήρεμος, δεν έχει καταλάβει ότι η γυναίκα του αναζητά το πάθος και την ένταση στη σχέση του. Άψογος στην ερμηνεία του
 Η Ann (Θεοδώρα Σιάρκου) μια γυναίκα πνιγμένη στην καθημερινότητα,  αναζητά την προσοχή και το πάθος που της λείπει από την ανιαρη ζωή της, θέλει έστω για μια φορά να γίνει ζώο. Η εμπειρία της ηθοποιού είναι όλοφανερη και δίνει στο ρόλο του κάτι παραπάνω.Πολύ καλή!
 Στο δεύτερο μέρος βρίσκουμε τον Peter στο πάρκο να διαβάζει το βιβλίο του και ξαφνικά έρχεται ένας νέος ο Jerry  (Αλέξανδρος Πέρρος ) και του χαλάει την ηρεμία του. Σε  έναν διάλογο σχεδόν του παράλογου.Για άλλη μια φορά η ζωή του Peter ταράζεται. Ένας αθώος διάλογος ανοίγει τον ασκό του Αιόλου.
Ένα κρεσέντο συναισθήματων με πολλές…συνέπειες.
Ο Αλέξανδρος Πέρρος ίσως παίζει τον καλύτερο ρόλο του στην μέχρι τώρα καριέρα του άρτιος μεστός με ένταση και ενέργεια που σε συνεπαίρνει.
 Η σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη σε συνδυασμό με το κείμενο του Albee έφεραν ένα άρτιο αποτέλεσμα.
Στα + ωραία πρωτότυπη μουσική από τον Νίκο Τσέκο όπως επίσης και οι φωτισμοί από τον Μανώλη  Μπράτση.
Στα η μεγάλη διάρκεια του έργου, προτείνω την μείωση τη διάρκειας του έργου κατά τουλάχιστον 15 λεπτά.
Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό απο την παράσταση που παίζεται με επιτυχία στο Θέατρο Αλκμήνη κάθε Σάββατο 18.30 και Κυριακή στις 21.30.Διάρκεια παράστασης 95’.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

  • Πόσο δύσκολο είναι να σκηνοθετήσεις μέσα σε ένα αδειο Black Box?

Έχει δυσκολίες, έχουμε περιορισμούς στα φώτα, στη σκηνή, αλλά ταυτόχρονα έχει και τη γοητεία του, γιατί δείχνουμε πόσο σημαντικός είναι ο ηθοποιός και το κοινό σε αυτό το χώρο. Το πιό βασικό για μένα είναι το κείμενο, και το συγκεκριμένο του Albee “φυσάει”και μετά οι ηθοποιοί. Αυτά αρκούν και βέβαια με τη βοήθεια των υπολοίπων συντελεστών, σκηνικά, κουστούμια, φώτα κλπ. και παίρνουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

  • Σε ποιο στοιχείο δίνεις περισσότερη έμφαση όταν σκηνοθετείς, φωτισμό, σκηνικά, στήσιμο ηθοποιών. κίνηση?

Κατά βάση είναι η εσωτερικότητα των ηθοποιών, το να βγαίνει το κείμενο αβίαστα, άμεσα ώστε να μπαίνει στο πνεύμα και στη ψυχή του θεατή.

  • Απο που αντλείς τις θεατρικές ιδέες σου και απο που είσαι επηρεασμένη?

Από σκέψεις που κάνω και τις αποτυπώνω σε ένα χαρτί, απο θεατρικά έργα που θα διαβάσω, ταινίες που θα δω, απο λογοτεχνικά βιβλία απο παντού.

Θεοδώρα Σιάρκου

  • πές μας λίγα λόγια για το έργο και αν σε δυσκόλεψε ο ρόλος.

Δύσκολοι οι ρόλοι του Albee, η Ann είναι λίγο ειρωνική απένατι στο σύζυγο της αλλά στην πραγματικότητα τον αγαπάει, αλλά κάτι της φταίει. Ζητάει κάτι απο τη ζωή της που εκείνη νομίζει θα την έκανε πιο ενδιαφέρουσα. Σαυτό το μονόπρακτο του Albee, ένα Home life,  το οpοίο έγραψε το 2004 και μετά αποφάσισε να το ενώσει με το the Zoo story, με τον τίτλο ”at home at the zoo”, μιλάει για την αποξένωση, την έλλειψη επικοινωνίας και το εξειδικεύει περισσότερο ανάμεσα στα ζευγάρια, που ζούνε πολλά χρόνια μαζί και φαίνονται ευτυχισμένα αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Είναι ένα επίκαιρο έργο, είναι ο καθρέπτης πολλών ζευγαριών.

  • Εσύ ταυτίζεσαι σε κάποια σημεία με το ρόλο αυτό?

Όχι είμαι μια χαρά με τον άντρα μου, αλλά κακά τα ψέμματα έχουν υπάρξει στιγμές που κάτι σε βασανίζει, έχεις κάτι που σε τρώει μέσα σου, λές αφού είμαστε τόσα χρόνια μαζί, έχουμε περάσει τα πάντα πως δεν αντιλαμβάνεται αυτό το κάτι. Έτσι πρέπει να μπείς στη διαδικάσία να το πείς. ¨ολα αυτά δεν είναι εύκολα στη σχέση των δύο ανθρώπων, θέλουν κότσια, θέλει δύναμη. Εδώ ακριβώς έρχεται το έργο και θίγει αυτό το πρόβλημα της επικοινωνίας.

  • Το να χρησιμοποιείς  στο έργο “σκληρή γλώσσα” να λές δλδ τα πράγματα με το όνομα τους, πιιστεύεις ότι βοηθάει το θεατή να καταλάβει το έργο?

Αυτό είναι το λεξιλόγιο του Albee, δεν έχουμε κάνει καμμιά παράμβαση, αυτό όλο βγαίνει σαν θυμός, σαν επανάσταση.

έγραψε η Βασιλική Δρακοπούλου

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: Edward Albee

Μετάφραση/Σκηνοθεσία:

Σκηνικά/Κοστούμια: Νίκος Κασσαπάκης

Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης

Πρωτότυπη Μουσική: Νίκος Τσέκος

Φωτογραφία: Δομνίκη Μητροπούλου

Εικαστική απόδοση: Γιώργος Μπογιατζίδης www.georgeboya.com

Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιώργος Ευθυμίου, Μαγδαληνή Παλιούρα

Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

 

Παραγωγή: A PRIORI www.apriori.gr
Παίζουν
Θεοδώρα Σιάρκου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Αλέξανδρος Πέρρος

 

ΙNFO

 

Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ

Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα (μετρό Κεραμεικός)

Τιμή εισιτηρίου: 13€ (10€ μειωμένο)

Προπώληση εισιτηρίων στο ταμείο του θεάτρου (τηλ. κρατήσεων: 210 3428650) και στο www.viva.gr

ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΔΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ «ΔΙΑΤΡΟΦΗ» ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ PROLEPSIS ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΥΠΑΘΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (www.diatrofi.prolepsis.gr)

Related posts

Leave a Comment